Vredesduif gevangen, en gered

Terwijl de wereld in brand staat.

Gaza verwoest, 70.000 mensen vermoord waaronder 18.000 kinderen (stel je je die eens voor, 18.000 kinderen). Zuid-Libanon verwoest, 1 miljoen mensen op de vlucht die waarschijnlijk hun huis kwijt zijn (stel je dat eens voor, 1.000.000 mensen), duizenden mensen gedood door bombardementen op Iran. Ukraine dagelijks bestookt.

Alle menselijke maat is weg.

En dan hangt er een duif in een boom, verstrikt in een touwtje. Het valt weg in vergelijking met het wereldleed. Dus onbelangrijk, denk je dan laat maar hangen het is peanuts?

Nee dus. De menselijk maat bestaat nog steeds, is ondergesneeuwd maar bleef altijd bestaan want we zijn in de kern allemaal deel van de oerkracht, of noem het de bron, of noem het god. En die kracht is liefde. Een deel van de mensheid wordt zich daar steeds bewuster van. En de transitie naar de wereld waar compassie en liefde de boventoon voeren, het aankomende aquarius-tijdperk, gaat van au maar is niet meer tegen te houden. De oude krachten zijn tanende, al lijkt dat van de buitenkant beschouwd niet zo te zijn. De rottigheid moet eerst naar boven komen, maar de tekenen van de nieuwe tijd zijn overduidelijk, het bewustzijn neemt toe. Ik heb ook het gevoel dat de Putins, Trumps, Netanyahus en Orbans door het ijs aan het zakken zijn.

De duif is gered. Ik belde met de dierenambulance maar ze waren al onderweg. Toen ik een tijdje later naar buiten keek was de brandweer gearriveerd en ging een dame van de dierenambulance met een brandweerman in een bakje naar boven om de duif los te knippen. Vrolijke gezichten.

Ik vond het eerlijk gezegd een heel bemoedigende gebeurtenis.

groetjes

rené