Eergisteren naar de tuin geweest omdat ik daar meer sneeuw vermoedde dan midden in de stad, wat inderdaad zo bleek te zijn. Dit zijn foto’ s die ik toen nam, de eerst zes van mijn eigen tuin en de volgende 14 van het tuinencomplex zelf.
Het is dus het qua tijd aansluitend op het vorige blog, vooral de stilte-wandeling over het tuinpark was geweldig.
Groetjes
rene
Duidelijk dus de krulhazelaar.
Winterroos.
Altijd aanwezig, woont in mijn tuin.
Wilde kers met op de achtergrond het Vliegenbos.
Mijn huisje dus. Ik zie hier en daar aan de buitenkant houtsplinters die de ratten er af hebben geknaagd. De buitenkant is hier en daar nog erg rot, maar de binnenkant is zo goed dat ik er van uit ga dat ze niet binnen komen.
Het Asterlaantje waar mijn huisje aan staat.
Het huis van Hanneke, de vriendin van Geert die haar huisje heeft gebouwd en het mijne verbouwd.
Het schuurtje in dezelfde stijl als het hoofdhuisje dat in die tuin staat.
Aan dit huisje is jarenlang gewerkt door Alex. Het is gebouwd vanuit geometrische principes van het oude Atlantis, ik heb het me indertijd uit laten leggen maar begreep daar niks van. Alex heeft het niet afgemaakt, zijn opvolgers wel.
In dit huisje heeft koningin Wilhelmina ooit thee gedronken, vandaar dat dat het Wilhelmina-huisje heet.
Wij hebben een gedichtenroute met gedichten van tuinders, dit is mijn gedicht.
Asterlaantje.
Ook in een tuin in het Asterlaantje, vlak naast mijn tuin.
Sneeuwuil.
Jan Hoeksel heeft meer dan 100 jaar geleden er voor gezorgd dat Buitenzorg ging bestaan, dus de algemene tuin is naar hem vernoemd.
In de Jan Hoeksel tuin, links een insectenhotel.
Foto bij het 100-jarg bestaan. Ik heb met Jan de camera geplaatst en ingesteld en hij heeft op het knopje gedruk, want ik wilde er ook op staan. De foto hangt in de Jan Hoekseltuin aan het gashok.
