Van achter de geraniums vandaan

Ik woon tegenover de Amsterdamse Theaterschool en dat levert vaak leuke plaatjes op.

Gisteren voor het eerst echt vanachter de geraniums vandaan gekomen en naar mijn tuin gegaan. De laatste twee dagen zit er eindelijk een flinke verbetering in mijn verkoudheid, en wat is het dan heerlijk om weer iets te doen waar je van houdt en wat je al een hele tijd niet hebt kunnen doen.

Omdat ik zo’n leuk uitzicht heb is huisarrest altijd wat minder erg, maar het voelde echt toch als een bevrijding gisteren. Ik heb vogelvoer opgehangen en de mezen en roodborstjes die ik al duizenden keren heb gefotografeerd opnieuw op de gevoelige pixel gezet. En zowaar lukte het me om een vuurhaantje vast te leggen, wat bijna een godswonder is want die blijven geen milliseconde op dezelfde plaats.

Maar omdat ik dus ongeveer twee weken thuis heb gezeten, met kleine onderbrekingetjes weliswaar, heb ik een overstelpende hoeveelheid uit-mijn-raam-foto’s, oftewel van-achter-de-geranium-foto’s. En daar is dit blog het eerste resultaat van. Het is toch een vorm van creativiteit, en een bezigheid die ik gewoon niet kan laten. En dat is een goed teken, want je moet je passie volgen omdat die de uiting is van je meest wezenlijke persoonlijke bestaanreden. En ik ben nou eenmaal een waarnemer.

Groetjes

rene

Ook vanuit die Theaterschool. Geen idee wat het voor dingen zijn, tutuutjes?
Af en toe lijkt het wel of meer honden gedragen worden of in een kinderwagen vervoerd dan dat ze zelf lopen.
Ook iets mysterieus van de theaterschool.
Iedereen doet het: lachen naar een apparaatje dat bediend wordt door een wildvreemde meneer die gevraagd is dat te bedienen. Maar ze lachen natuurlijk naar de vriendjes en vriendinnetjes die later naar de foto gaan kijken, ze lachen dus naar de toekomst.
Ze maakt er wat can!
Als ik mensen met kinderen zie heb ik altijd bewondering voor de organisatie die het hebben van kinderen vereist.
Ook het hebben van hondjes vereist een behoorlijk organisatietalent.
Er wordt nog steeds wat afgerookt in de wereld.
FF uitrekken op de Amsterdam Smoke C……(ruiseboat?).
Waarheen zullen we nu eens lopen.
Hoe krijg je zo’ n kind daarin en dan op je rug vraag ik me af. Is dat een bekertje limonade daar rechts?
Duidelijk even voordat hij de sportschool binnenstapte.
Een echte camera!!
3,95 voor een stuk appeltaart. Net naast de theaterschool waar deze jongen naar onderweg is.
Je had die rechter vrouw dat bankje moeten zien beklimmen, hilarisch.
Sommige vrouwen vallen me meer op dan andere vrouwen.
Natuurfotografe.
Populair drankje kennelijk.
Eerlijk zullen we alles samen delen, suikergoed en marsepijn.