Tuin

Ik geloof dat ik hiervoor uiteindelijk die tuin heb.

Tot mijn “schrik” kwam ik er opeens achter dat ik al een tijdje geen tuin-foto’s heb geplaatst, terwijl ik daar nota bene de meeste tijd doorbreng en de meeste foto’s maak. Dus dat maak ik hierbij een beetje goed.

Mijn tuin is momenteel precies zoals ik hem hebben wil. Ik heb verschrikkelijk veel gesnoeid zodat hij heel zonnig is, terwijl je dat snoeien er als buitenstaander niet van af ziet. Je moet zijn als een goede kapper: het haar is korter, maar je ziet eigenlijk niet dat je geknipt bent.

Ik voel mij een tuin-kapper.

Behalve tuinieren doe ik eigenlijk niet zo veel. Ja fotograferen, maar ik vermeld ook niet dat ik adem, en dat doe ik toch ook erg veel.

Af en toe, als een geluid in de omgeving te opdringerig wordt, doe ik mijn koptelefoon op om naar Adyashanti of Eckart Tolle te luisteren. Gisteren wilde ik de, overigens zeer zachte, muziek van de buren niet horen en zette ik een geleide meditatie van Adyashanti op. Die had het vervolgens heel toevallig over het geluid van een auto die kennelijk tijdens de opname voorbij kwam, en dat je daar niet tegen moest vechten maar juist omarmen, er a.h.w. één mee worden. Eigenlijk een beetje hetzelfde als wanneer je een boek willekeurig open slaat: daar staat altijd wat je nodig hebt. De I Tjing is er b.v. op gebaseerd.

Nou was ik wel mijn huis uitgevlucht omdat ze om 8.15 u. ergens in de flat begonnen waren met boren, en daar hielp geen omarmen aan, dat was echt onhoudbaar.

groetjes

rené

Droste-effect? In de ruit van mijn tuinhuisje.
Dit is een houtsluipwesp: die legt zijn eitjes in de larven van houtwespen. Op deze foto voelt hij volgens mij waar die larven liggen met een voelspriet, om zich vervolgens om te draaien en die eitjes er in te gaan leggen, dat is te zien op de volgende foto. Dit is wel een van de bijzonderste foto’s die ik ooit in de tuin maakte denk ik.
Hier is hij, zij moet ik zeggen, de eitjes aan het leggen, in de larven van zo’n houtwesp die de bank naast mijn huisje als “nest” heeft gebruikt. Nou snap ik plotseling ook waarom ik dat beest al zo lang in de buurt van mijn bank zie rondvliegen!!! De paarse achtergrond zijn mijn crocs die ik ooit bij Dirk heb gekocht. Het was bijna niet mogelijk het insect zonder die achtergrond te fotograferen, en ik moest langs dat beest lopen om ze weg te leggen en was bang dat zij dan weg zou vliegen.
Het dak is het dak van mijn tuinhuisje, maar de jongen staat op het dak van de ecoflat van mijn buurvrouw, die is namelijk veel hoger. Ze gaat daar een daktuin maken, hopelijk is ze daar niet al te vaak aan het tuinieren, snappu,
Eckart Tolle legt uit dat je met verdovende middelen opeens een glas water ervaart als bijzonder, maar dat je daar die acid niet voor nodig hebt: gewoon leven in het nu en alles ervaren, niet met je denken in de toekomst of het verleden leven. En dan is zelfs zoiets eenvoudigs als een glas water geweldig.
Parasol.
Waar zit hij nou? In een tuin van 10 x 20 meter heb je soms toch echt het gevoel of je in een natuurgebiedje loopt.