Quarantaine-kiek

Van de ene kant wil ik niks meer horen of zien over het Corona-virus op NPO en andere media die je op de computer kunt volgen ( ik heb geen TV en kan behalve de publieke omroep ook b.v. filmpjes op youtube zien die daar zeer regelmatig o.a. door MSNBC op gezet worden, waarbij ik fan ben geworden van journaliste Rachel Maddow ).

Maar van de andere kant wil ik alles zien, en horen. Dat resulteert dan in het uitzetten van waar ik naar kijk of luister als ik voor de derde keer dezelfde dingen hoor. Gisterenavond toch maar NPO 1 radio aangezet voor Met Het Oog Op Morgen, maar toen bleek het plotseling geen 23.00 u. maar 00.00 u. te zijn, was ik even vergeten mijn klok te verzetten. Dus dat scheelde weer.

De ellende overspoelt me soms. Ik heb mezelf ervan weerhouden om naar een reportage over een Italiaans ziekenhuis te kijken waar iedereen die dat zag een huilbui van kreeg las ik op facebook, en denk dat ik alles van India ga mijden want daar is de ellende nu al episch door de lockdown, maar omdat miljoenen ontslagen arbeiders naar hun familie op het platteland aan het teruggaan zijn, vooral LOPEND, wordt het daar de hel op aarde, meer nog dan Italië en Spanje, is mijn voorgevoel

Ter afleiding maak ik maar fotootjes, therapeutische tijdsvulling, al blijf ik dat ondanks alles toch ook leuk vinden, wel alles beschouwend vanuit een ander dan gebruikelijk perspectief. Maar zelfs als ik uit mijn raam kijk en fotografeer kan ik er niet omheen: het is een historische crisis.

Godezijdank zijn er ook gunstige aspecten, de ramp is een katalisator van medemenselijkheid en begrip voor elkaar. En hopelijk zet dat na Corona door. Want het zal een keer voorbij zijn en hopelijk zullen we dan niet vergeten zijn welke positieve gevoelens nu naar boven zijn gekomen.

Nou, hier wat fotootjes uit mijn raam dus, gisteren niet buiten geweest, alleen even op mijn galerij gezeten. Waar ik overigens een traumaheli aan zijn landing zag beginnen met als decor de bovenkant van het paleis op de Dam. En ja, dat heb ik ook gefotografeerd en op facebook gezet, rustig zitten is er niet meer bij. En nu ik dit schrijf bedenk ik me opeens dat de tijdsbeeld-foto die ik vanuit mijn woning van mijn overbuurjongen mocht maken en op facebook mocht zetten ((( en neem ik aan dus zeker ook op dit blog waar veel minder mensen komen dan daar, namelijk in een paar uur 127 likes op de “I Love Nieuwmarktbuurt-groep”)))) hier ook niet zou misstaan, dus die komt als laatste.

Allen sterkte in de strijd toegewenst.

René

De café’s zijn aan het klussen geslagen.
Even frisse lucht.
Met je knuffels kan je veilig knuffelen.
Positief blijven!!!!
Dansen op de vulkaan, was mijn bijgedachte.
Even NIET naar de beach.
Hamsteren van de allernoodzakelijkste levensbehoeften.
Corona-effect.