René Louman – Dagboek van een FotoGek

Bijna elke dag voor 19:00 uur een blog - Zie [Archief] in het bovenste Menu

Maandagochtend in Corona-tijd

Toen ik maandagochtend heel vroeg naar buiten ging om in het ouwe-lullen-uurtje van de AH van 7 tot 8 boodschappen te doen, zag ik het bovenstaande. Het Buddha-beeld op mij galerij staat er al een paar jaar, ik heb twee van deze beeldjes ooit in de Onkelboerensteeg gevonden, bij het vuil gezet omdat de lampjes het niet meer deden waarschijnljk. Maar opeens was er een mooie violette bol op de lotus geplaatst. Mijn eerste gedachte was dat de kosmos vond dat ik dat mocht krijgen omdat men oordeelde dat ik goed bezig was, maar dat was natuurlijk een gedachte die mijn ego mij ingaf. Bovendien wist ik meteen wie hem daar daadwerkelijk had geplaatst: mijn buurman Bruno, echt iets voor hem vond ik dat. Toen ik hem dat een dag later vroeg bleek dat inderdaad te kloppen. Hij heeft een knuffelwinkel in de straat en verkoopt die dingen ook, wist ik niet. Ik wil er nu ook eentje voor de andere hebben die binnen staat want ik vind het prachtig. Kopen natuurlijk, want de lokale middenstand heeft het zwaar.

Enfin, mijn dag kon niet meer stuk, en sterker nog, het bleek een topdag te worden. Toen ik mijn boodschappen in de koelkast had gezet ben ik meteen de buurt in gegaan, om 10.30 u. was ik pas thuis. In die tijd twee keer heel lang met iemand gepraat die ik niet kende. Ik weet niet of dat door Corona komt maar ik ben in mijn leven nog nooit zo makkelijk met mensen in contact gekomen. De eerste man waar ik ongeveer een kwartier mee sprak was een huismeester op de Geldersekade: hij beheert een huis met flink wat kamers voor de universiteit, waar gastdocenten uit het buitenland tijdens hun verblijf hier kunnen wonen, een soort privé-hotel dus.

En de tweede keer sprak ik met een jongen op de brug over de kromme Waal, we bleken ontzettend veel overeenkomsten te hebben. Ook iemand die muziek maakte en fotografeerde, maar ook schilderde. Hij was soms bang dat hij in al die disciplines niet het onderste uit de kan kon halen omdat hij het gevoel had dat hij voor één ding zou moeten kiezen om er goed in te worden. Ik ken dat, maar hield hem voor dat het om de weg gaat en niet het eindresultaat, dus als je je er goed bij voelt…Even later kwam er een boot voorbij die ZEN heette, echt waar, staat op de foto. De jongen heb ik ook gefotografeerd, met zijn geleende analoge Hasselblatt omdat zijn digitale camera kapot was.

In deze Corona-tijd wordt buitenproportioneel veel geklust en verbouwd, dat zie je ook aan de foto’s hier. Bij mij beneden is het café ook al gedurende de hele Corona-tijd aan het schuren en timmeren.

Groet

René

Kloveniersburgwal.
Kloveniersburgwal, echt heel leuk, niet bij een winkel behorend raam.
Kloveniersburgwal
Nieuwmarkt.
Lennaart van de groentenstal op de Nieuwmarkt
geldersekade.
Geldersekade
Molensteeg-Zeedijk.
Zeedijk
Voor bram: café de Zeevaart.
Oudezijds Voorburgwal.
Oudezijds Voorburgawal.
Oosterdok.
Arthur waar ik een hele tijd mee sprak.
Kromme waal
Binnenkant.
ZEN.
Ik vroeg wat hij aan het doen was: een promotie-filmpje aan het maken voor een online dansfeest. Thuis dansen dus? Inderdaad. De organisatie heet het Sydicaat, moet het nog opgoogelen.
Ze huren deze boot al een jaar. Ik zei dat ik een foto van haar gemaakt had omdat het licht zo mooi was, en sprak haar zo heel even.
Scroll Up