Uit het ei, in het IJ, uit het IJ (gehaald)

Wat doen die jongens daar nou, dacht ik een paar dagen geleden staande op de pont. In dergelijke gevallen pak ik mijn telecompactje als ik dat bij me heb, of al niet om mijn hals heb hangen, en maak wat foto’ s om achteraf te kunnen zien waar ik naar keek.

Het was een hele afstand, maar het stond er net herkenbaar op, en na wat scherpte en contrast toevoegen ook voor de kijker hier zichtbaar, dus volg het raadsel en de oplossing maar via het beeldmateriaal.

Vanwege een nieuwe computercrash kan ik wel op mijn blog met een rescue stick, maar geen foto’ s bewerken. Nou heb ik een nieuw fotoprogramma, Gimp, waar ik al een beetje mee uit de weg kan, maar dat staat dus niet op mijn computer en is dus ook niet met de rescue stick bereikbaar. Ik heb echter ook nog de oude laptop van mijn overleden vader, en daar heeft Sunny, mijn computer-man, dat Gimp opgezet voor noodgevallen. Dus daar zet ik mijn foto’ s nu neer, bewerk ze hoewel het scherm te grijzig is en ik een beetje gok hoe het er uit moet zien, en dan breng ik ze weer naar mijn computer om ze vervolgens op mijn blog te zetten. Daarvoor moet ik elke keer een gebruikersnaam en wachtwoord intikken van 33 tekens want vanwege mijn rescue stick onthoudt de computer niks!!!

Waarom niet vanaf de laptop dan maar meteen op mijn blog? Ik kan met de laptop wel op mijn blog komen en daar iets doen, maar zodra ik “nieuw bericht” aantik krijg ik een wit scherm. Ik heb mijn webmaster gevraagd of hij daar naar wilde kijken maar die zei dat alles in orde was, maar dat het euvel misschien aan de cache lag die vol zou kunnen zitten. Dat ga ik dus Sunny vragen om te bekijken als hij weer terug is deze week, dus ondertussen doe ik dat via mijn computer waar het wel goed gaat als ik op “nieuw bericht” klik.

En zo blijf ik een beetje bezig.

Het is tekenend voor deze periode. Zo had ik vorige week een klapband op mijn vouwfiets. Naar de fietsenmaker met het verzoek een nieuwe binnenband erin te laten zetten, bleek de buitenband een geniepig scheurtje te hebben dat ik niet gezien had, net langs de rand bij het ijzerdraad. Dus alles nieuw. Toen ik gisterenochtend dat fietsje wilde gebruiken bleek de andere band lek. Oppompen ging niet, dus weer de stadsfiets genomen want de fietsenmaker was dicht. Toen ik terug was toch maar een ander opzetventieltje (dat op een soort autobandventiel gedraaid moet worden en ik gratis van de fietsenmaker kreeg hoewel er volgens hem geen op had gezeten maar ik 100 % zeker wist dat dat wel zo was) en dat werkte wel.

En ga zo maar door, alles zit tegen. Ik probeer er gelijkmoedig onder te blijven en denk dat ik getest wordt, dat het universum kijkt of ik me niet mee laat slepen of zoiets.

Groetjes

Ren’e (als ik eerst op het accent klik en dan op de e zodat mijn naam juist wordt gespeld krijg ik nu voor het eerst dit te zien, ik bedoel maar….) Ondertussen ben ik een keer of 6 van internet gegooid, is ook gebruikelijk de laatste tijd. Ik hou er rekening mee door steeds snel “concept opslaan” aan te klikken.

Nu zie ik het pas, een vogel.
Gered.