Glimmen-Zuidlaren

Lekker vroeg op pad na een heerlijk B&B-ontbijt. Vanaf het begin natuurlijk landschap, en beter weer dan de dag ervoor. Het zou maar een korte etappe worden, dus we deden het nu helemáál kalm aan.

Onderweg vonden we een huisje (zie foto) met van alles en nog wat te eten plus koffie ZONDER DAT DAAR IEMAND AANWEZIG WAS, het was ZELFBEDIENING. We waren echt ontroerd dat zoiets bestond, en vonden dat dit was zoals de wereld bedoeld was!!!!!!!!! Vrijwillige bijdrage kon je in een kistje deponeren, en dat deden we.

We kwamen nog wat mensen tegen onderweg, zoals de snoeier in de boom waar hier een foto van staat. Ook een ouder boeren-echtpaar, dat was het leukst vond ik. Ze woonden namelijk echt pal naast een hunebed waar we langs kwamen. Mevrouw was in de tuin bezig en we vroegen ginnegappend of zo’n hunebed niet ongemakkelijk sliep, waar ze leuk op inging. Haar man was een eindje verderop de heg aan het snoeien en met hem hebben we een hele tijd gepraat. Hij vertelde dat hij de boerderij gekocht had en daar pas jaren later gebruik van kon maken omdat de boer die er in woonde daar na de verkoop mocht blijven wonen. Maar toen heeft hij het huis totaal moeten opknappen omdat het bijna een bouwval geworden was.

Hoewel ik anderhalf decennium geleden dit traject ook heb gelopen kon ik me er nulkommanul van herinneren. Pas in eindstation Zuidlaren herkende ik wat, namelijk het grote plein (uit de kluiten gewassen brink?) middenin het stadje. Ik had in mijn hoofd dat dat prachtig was, maar het tegendeel vond ik nu: één grote lelijke parkeerplaats, wel veel bomen. Misschien dat ik daarom een ander beeld in mijn herinnering had: ik was er de eerste keer in een ander jaargetijde, dus de bomen hadden bladeren, dat scheelt natuurlijk enorm. Maar de conclusie was toch wel dat ze niks van dat plein gemaakt hebben terwijl het veel potentie heeft.

We hebben in Zuidlaren de bus naar Assen genomen waar we op het nippertje de intercity naar Amsterdam konden halen en waren om half vijf al thuis, zijn ‘s-avonds ter afsluiting nog uit gaan eten.

groetjes

rené

Waar dat nou voor dient………
Paard van veel hoefijzers
Veel onverharde wegen, iets wat ik heel bijzonder vind want dat ken je niet in Noord-Holland, althans ik niet.
Echt veel paarden in de omgeving, daar staat de streek om bekend geloof ik.
Hier dus dat huisje zonder aanwezige eigenaresse (buiten stond op een bord: kom eens gezellig Ann) waar zachtjes klassieke muziek klonk en dat vol stond met wijsgerige teksten.
De lente in aantocht.
De leukste foto van deze wandeltocht: roodborstje op aalscholver.
Weer een geelgors, ik zag meer geelgorzen dan mussen.
De onvermijdelijke buizerd.
Nat natter natst.
Het hunebed en Jan in gesprek met de boer die er pal naast woont.
Weiland aan de rand van Zuidlaren.
Zuidlaren, vanaf het lelijke plein.