Oosterdok zeer vroeg en laat

Gisterenochtend extreem vroeg opgestaan: om 5.30 u. Nou is daar niks op tegen natuurlijk, maar het is wel handig om dan de avond ervoor niet al te laat het bed in te stappen. Dat was helaas niet het geval geweest, ik lag er zoals de laatste tijd gebruikelijk pas om 1.30 u. in. En ja dat merk je dan de hele dag natuurlijk.

Het was extreem rustig: omdat er praktisch geen mensen waren, maar ook het weer was van een serene kalmte. Ik ging naar mijn favoriete omgeving het Oosterdok, via de Oudeschans die ook al zo fotogeniek was, want een van de redenen om mijn slaaptekort te negeren was natuurlijk de fotografie. Nou, ik werd rijkelijk beloond.

Ik begin met de mooiste foto’s, genomen op een plek waar ik nog nooit gezeten heb: tegenover de nieuwe trap aan de Prins Hendrikkade. De eerste spiegelfoto was een van de laatste die ik maakte: ik boog vanaf het bankje naar rechts met mijn hoofd omlaag om te kijken of het daar interessant was qua plaatjes, nou, ik wist niet wat ik zag. De eerste foto’s staan op zijn kop maar ik heb ze niet omgedraaid, ze zijn precies zo genomen als ik ze weergeef!!!

In dit blog heb ik me beperkt tot foto’s van het Oosterdok, de andere vroege foto’s komen later. Maar niet alleen maandagochtend, ook zondagavond was ik er. Ik heb namelijk besloten dat ik het drukke centrum niet meer in ga vanwege het feit dat de toeristen zich niet aan de 1,5 meter houden. Niet alleen in de groep waarin ze op vakantie zijn, maar ze houden ook geen rekening met de stedelijke medemens. Het lijkt wel afgeschaft die 1,5 meter. Ik heb voor mijn gevoel de dagen ervoor echt risico gelopen. Zelfs naar de pont: iemand spuugde drie meter voor mij al fietsend op de grond, maar omdat je fietst was ik een halve seconde later op die plek. Meteen mijn gezicht in mijn elleboog gestopt. Zo langzamerhand zou het me verbazen als het hier weer niet uit de hand loopt.

En op die zondagavond kwam ik Mieke Been tegen. Ik kende haar naam van facebook, en ondanks dat we elkaar nooit gezien hadden spraken we elkaar aan omdat we toch zo’n vermoeden hadden dat we iets gemeenschappelijks hadden. De aanleiding was natuurlijk de camera die we om onze nek hadden. We hebben daar een hele tijd staan kletsen, ze bleek zangpedagoge te zijn en had mij ergens met kerstmis zien zingen, nog niet zoveel jaar geleden. Geen idee waar. Toen we uitgepraat waren vroeg ik of ik een foto van haar mocht maken en plaatsen, en dat was goed.

De foto van haar is het scharnierpunt in dit blog van de foto’s van maandagochtend naar die van zondagavond, de volgenden zijn van na het gesprek dus.

Groet

René

Deze meneer ruimt de boel een beetje op tijdens het uitlaten van de hond. Vroeger zou ik dat gek gevonden hebben, tegenwoordig denk ik: FANTASTISCH!!!!
Deze man van Max Bögl moest ook vroeg op. Ik vraag me al een hele tijd af wanneer dat lelijke drijvende kantoor eens een keer weg gehaald wordt. Maar ja, ze zijn voor het station nog steeds bezig, begint er mooi uit te zien trouwens, daar voor het Victoria-hotel.
Mieke Been. Je mag aan dames niet om haar leeftijd vragen, en zeker niet dat vervolgens publiceren, maar ik doe het toch: ze is 86!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Vanaf hier dus de foto’s van zondagavond.

Ja deze had ik al op facebook gezet, maar vind hem zo mooi dat ik hem ook hier zet, ook zondagavond dus.