Onderweg naar het Twiske, of naar WO III?
Ik vind het altijd verbazingwekkend hoe de mens in staat is in zijn eigen werkelijkheid te leven. Je kiest die als het ware, of misschien zelfs letterlijk.
Die gedachte bekruipt me de laatste tijd regelmatig. Overal zijn oorlogen al merken wij daar hier gelukkig nog weinig van. Maar je kan je er wel mee verbinden via de media, je laten meeslepen of alleen maar op de hoogte blijven, of het totaal negeren. In de laatste twee gevallen kan je je eigen leven als voornaamste werkelijkheid ervaren, al is het wel oppassen geblazen in het geval dat je op de hoogte wil blijven, je mee laten slepen ligt dan namelijk wel op de loer.
Het lukt me redelijk om afstand te houden van wat er mondiaal gebeurt en heel aanwezig te zijn bij wat ik doe en daar de volheid van te ervaren. Zo ook afgelopen woensdag toen ik onderweg was naar het Twiske en niet onderweg naar WO III waar de wereld misschien wél naar onderweg is.
Hoewel…………Israël doodde 18.000 kinderen in Gaza waarvan 12.000 jonger dan 12 jaar. Dat raakt me natuurlijk wel. En nu zijn ze in Libanon weer aan het verwoesten en aan het moorden. Ik heb al eens gezegd dat ik vind dat de Israëlische joden minder geleerd hebben van het slachtofferschap van de holocaust dan de Duitsers van het daderschap daarvan, zoals compassie met de medemensen die niet tot de eigen “groep” behoren.
Groetjes
René
