Nog meer straat

Het gaat gewoon de hele dag door. Al is niet alles spectaculair, het is het leven zoals zich dat voor mijn ogen ontrolt, en daar gaat het tenslotte om. Tegenwoordig moet iets groot en meeslepend zijn om interessant gevonden te worden, grosso modo. Alles is heftiger in deze tijd, de menselijke maat lijkt steeds meer op de achtergrond te geraken. Ik probeer daar niet aan mee te doen, hoewel ik er natuurlijk ook een klap van mee krijg,. Een van de dingen die ik doe om dat in mijn eigen leven te bereiken is wat ik hier doe: laten zien hoe leuk de gewone dingen des levens zijn.

Een andere invalshoek is om me niet al teveel in te laten met wat er in de wereld gebeurt. Ik wil wel weten wat er aan de hand is, maar laat me niet meeslepen. De drie ergste dingen momenteel zijn natuurlijk de opkomst van het fascisme met de afbraak van de democratie in de U.S.A, het brute moorden van Israel en de oorlog in Ukraine. Maar die wil ik graag zien als de rottigheden die eerst aan de oppervlakte moeten komen om te laten zien hoe de verouderde machtsstrukturen werken. En die les kan de opmaat zijn voor het besef dat wij als mensheid hiervan de buik vol hebben en de verantwoordelijken voor dit onheil uiteindelijk hun macht ontnemen om zo de weg vrij te maken voor een liefdevollere samenleving van de hele mensheid. Klinkt utopisch, maar we zijn op weg naar een grotere bewustwording, en in spirituele kringen is het een vaststaand feit dat we in een transitie zitten naar de vijfde dimensie, het waterman tijdperk waar liefde en compassiede boventoon voeren. En godzijdank zie je daar ook veel van als je goed kijkt.

En ondertussen van het ” gewone” genieten.

Groetjes

rene