Lente in het Sarphatipark

Ik wilde al een tijdje een of ander vrijwilligerswerk gaan doen maar kwam er niet toe dat te regelen. Ook al een beetje met het idee dat als het voor mij de bedoeling was het wel op mijn pad zou komen. En inderdaad, vorige week belde een van mijn exen op of ik geen zin had om eens in de week een 95-jarige vrouw te bezoeken. Mijn ex werkt bij buurtzorg en had bedacht dat die vrouw en ik wel een aardige match kon opleveren. Gisteren ben ik er voor het eerst geweest en het klikte enorm, dus dat had hij goed gezien.

Het was in de Pijp en ik ben weer terug naar huis gelopen via het Sarphatipark. Ik had geen camera bij me maar wel mijn mobieltje, en ik kon het niet nalaten daarmee toch wat sfeerfoto’s te maken, het was er namelijk prachtig en het was lente-achtig weer. Ik stond op een gegeven ogenblik een boom met een aparte schors te fotograferen toen er een meneer op me af kwam die zei: dat doe ik hier nou ook altijd, ik heb die boom al ettelijke keren gefotografeerd, maar ik heb dat nooit iemand anders zien doen, niemand doet dat.

En een eindje verderop raakte ik met een meneer aan de praat over de aanleg van een soort moerasgebiedje dat daar is en ik aan het fotograferen was. Dat soort gesprekjes vind ik altijd goud waard.

Groetjes

rené

Deze boomschors was ik aan het fotograferen toen een meneer me zei dat hij dat ook al een paar keer gedaan had.
Het moerasgebiedje, aangelegd door vrijwilligers hoorde ik van een meneer die ik hier sprak.