Kloveniersburgwal vervolg

Ik had vorige week op 1 dag zoveel foto’s van de Kloveniersburgwal gemaakt dat ik er een tweede blogje van heb gemaakt. Ik had de gracht aan beide kanten afgelopen, in mijn favoriete tempo. De loopsnelheid die het best bij mij past is die van een 103-jarige

groet

René.

Mensen die met mobieltjes bezig zijn kun je altijd fotograferen, DIE hebben niks in de gaten.
En ik maar denken dat niemand ziet dat ik hem/haar fotografeer.
Nou, in ieder geval EEN coffeeshop in Rusland..
Terras literair café De Engelbewaarder.
Vroeger dacht je altijd: wat een rare gewoonte van die Aziaten om die mondkapjes te dragen..
Ik moet nog gaan kijken wat daar aan de kade werd gemaakt, maar bezige mensen vind ik altijd leuk om te fotograferen.
Of nog uit?
Mondbedekking in de aanslag?
De dame is de tattoeëerster van Dermadonna.
Hij kon me onmogelijk zien dacht ik, echt alleen een klein gaatje tussen het een en het ander waardoor ik kon fotograferen. Niet dus.
Hé, een lid van de stemgroep van het koor waar ik in zat.
Thuisbezorgd.
Hij vroeg of ik er niet in wilde springen en ik zei jazeker. Ik dacht dat het een uitnodiging was en dacht dat hij, toen hij de brug was onderdoor gegaan, zou aanmeren. Niet dus.
Met het meisje van de Smart-shop had ik een heel gesprek over boten naar aanleiding van het verbrande bootje op de volgende foto. Ze was met haar vriend een bootje aan het opknappen.
Alleen de bovenkant hoeft maar vernieuwd, zei ze. Dat valt dus mee. Ik zei dat ik al een tuin had.
lekker je eigen terras.
Eigenlijk altijd nieuwsgierig wat voor een proces iemand heeft doorgemaakt om tot dit resultaat te komen.