Je eigen weg

Iedereen op deze wereld is hier, naar mijn vaste overtuiging, om er iets te leren en daardoor een bijdrage te leveren aan de schepping. Van dat laatste ben ik nog maar sinds kort overtuigd omdat ik onlangs een, voor mijn gevoel, plausibele verklaring hoorde voor de tegenstrijdigheid dat je ziel eeuwig en goddelijk is en toch wat moet leren. Dat heb je toch niet nodig als je in principe goddelijk bent?

Als ik het goed begrijp heeft het dezelfde grondreden als de schepping zelf. God is volmaakt, maar wilde toch iets creëren, namelijk materie, en wel om zichzelf te leren kennen. Maar God is toch alwetend? Jaha, maar de materie/het geschapene weet daarentegen NIET alles, en als je als Alwetende materie creëert die NIET weet terwijl die toch goddelijk is, want door hem gemaakt, moet het geschapene zich dus bewust worden van zijn goddelijkheid. En het bijdragen aan de schepping is dus vanuit het niet-weten je bewust worden van het goddelijke.

Vandaar ook dat we geboren worden zonder “goddelijke herinnering¨, al zijn er tegenwoordig steeds meer mensen die zich wel herinneren en daarmee de overgangstijd naar het aquariustijdperk van verhoogd bewustzijn in een stroomversnelling mogen brengen door daar verslag van te doen. We leven echt in een unieke transitie-periode en worden daarbij op zo’n manier geholpen.

Bennu d’r nog?

Zo is ook de fysieke dood bedacht voor je lichaam als vervoermiddel voor je eeuwige ziel, namelijk om door reïncarnatie steeds nieuwe aspecten te ontdekken middels vele levens hier. Nou is het de kunst om je bewust te worden van de specifieke leeropdracht die je jezelf na je aardse dood elke keer in de astrale sfeer oplegt. En dat kan nog knap lastig zijn, want de doelen die je jezelf hier stelt zijn vaak ingegeven door de maatschappelijke normen en waarden waarmee je bent opgegroeid en die je ego zijn gaan bepalen. Dus je moet leren onderscheiden welke doelen echt zijn en welke niet, je los maken van de geijkte normen en JE EIGEN WEG BEWANDELEN. Een sterk hulpmiddel hierbij is het volgen van je passie, hoorde ik laatst, want dmv je passie maakt je hogere zelf, je echte ik, zich kenbaar. En dan moet je dus uitkijken dat dat niet een maatschappelijk bepaalde passie is zoals bijvoorbeeld rijk en beroemd willen worden, TENZIJ nou juist dáárin je leerproces zit. Ja het is tamelijk ingewikkeld, dus alles draait om BEWUSTWORDING

Mijn passie is wel de fotografie. En met name blogjes maken, dat doe ik al 19 jaar en kost me geen enkele moeite. Voor mezelf vind ik het bewijs dat het een echte, en geen maatschappelijk bepaalde, passie is het feit dat ik niet streef er rijk en beroemd mee te worden maar het gewoon DOE. Als achterliggende gedachte heb ik altijd gehad dat het een, weliswaar zeer minimale, bijdrage levert aan de bewustwording, vooral ook omdat ik de bijzonderheid laat zien van mensen en dingen die doorgaans niet als bijzonder worden gezien. Het goddelijke van het gewone onder de aandacht brengen, zou je kunnen zeggen.

Ik vind het prettig voor mezelf dat ik dit eens opgeschreven heb. Ik hoor vaak dat je dingen op moet schrijven om je er meer bewust van te worden en zo je ontwikkelingsproces te intensiveren, maar kom daar helaas niet toe, behalve als ik blogjes maak, dus nog een reden om te bloggen.

Groetjes

rené

PS: als je in dit soort overwegingen geïnteresseerd bent en je Engels is een beetje redelijk kan ik je Next Soul Level, een podcast van Alex Ferrari op youtube, aanbevelen. Die heeft inmiddels meer dan 10 miljoen volgers!!!