IJ-varing

Het IJ is ook zo’n onuitputtelijke bron van vermaak. Ondanks het feit dat ik haar bij goed weer bijna elke dag over vaar verveelt ze nooit. Of is het hem, of zou ze binair zijn, ik vind die geslachten altijd wel een beetje verwarrend. Het is het IJ, dus zou ze onzijdig moeten zijn, maar het klinkt ook niet als je zegt dat je “het” elke dag oversteekt.

Ja ja, ik oefen me tegenwoordig om me te concentreren op mijn eigen omgeving, want als je je teveel inlaat met het wereldgebeuren giet je jezelf vol met negativiteit en leef je niet meer op de plaats waar je bent. En dat helpt niet bij het leven in het NU. En als je niet in het nu leeft raak je van je eigen kern verwijderd, althans zo ervaar ik dat. Af en toe heb ik een visioen van een leven zonder internet, kranten en TV waarin je niet afgeleid wordt van waar je bent en waar je mee bezig bent. En eerlijk gezegd heb ik dat een beetje in mijn tuin. Daar BEN ik gewoon, daar verdwijnt de tijd en doe ik gewoon wat op elk moment in me opkomt. Ik ervaar dat als het paradijs.

Maar goed, dit blogje gaat over het IJ, en dat ervaar ik ook als een geestverruimend gebied. Dat heeft waarschijnlijk ook te maken met het in de verte kunnen kijken. Dat schept namelijk ruimte in je geest, ik heb het ook als ik in mijn tuin naar de wolken lig te kijken.

Die tuin en het IJ, het zijn prachtige hulpmiddelen.

Groetjes

rené