Het Twiske en onderweg

Vorige week waarschijnlijk voor de laatste keer dit seizoen naar het Twsiske geweest. Ik fietste er weer met mijn vouwfiets heen, een gebruikelijk concept. Jan is er dan vaak namelijk met zijn auto, dan kom ik later en kan met hem terugrijden omdat ik de fiets opgevouwen achterin de auto kan leggen. Dat vouwfietsje heb ik jaren geleden gekocht toen ik zelf nog een auto had, een afdankertje van mijn ouders. Het plan was toen om af en toe ergens met de auto naartoe te rijden om dan met het fietsje daar een tochtje te maken. Ik heb dat zegge en schrijve 1 keer gedaan. Dus dat ding heeft jaren en jaren ongebruikt in mijn box gestaan, totdat ik Jan leerde kennen en we dit bedachten.

Vlakbij het Twiske, in het zicht van de molen die daar staat, heb ik de foto’ s van die mannen in die electriciteitsmast en die jongens in die boom gemaakt, de rest in het Twiske zelf.

Het was net na hartjesdag en ik had een beetje een gevoel of ik “vol” zat. Intensief met het liedje bezig geweest dat ik daar deed, dat was namelijk erg veel werk met alle props die ik moest zien te vinden en het repeteren, plus zo’ n dag die je ook niet in je kouwe kleren gaat zitten. Dus ik was toe aan stilte, dat zie je ook een beetje aan de foto’ s die ik daar nam.

Onderweg zag ik opeens twee meisjes midden op het fietspad staan. Mijn eerste reactie was dat ik dat heel onnadenkend vond, hou een beetje rekening met de fietsers dacht ik. Totdat ik dichterbij kwam: ze bleken met een stokje bezig een rivierkreeft te bewegen zich van het pad af te begeven en richting het water van het meertje vlakbij te lopen. Maar dat lukte niet dus toen bood ik aan hem op te pakken, maar dat vond ik na een eerst poging toch te eng. Toen zag ik in de verte een plastic zak liggen en daarmee heb ik hem kunnen omwikkelen en naar het water gebracht. Het schijnen nogal vraatzuchtige Amerikaanse exoten te zijn, maar wel mooi, net zoiets als de halsbandparkieten die ook hier oorspronkelijk niet thuis horen maar wel heel prachtig zijn.

Groetjes

rene