Het tuinpad

Asterlaantje heet het pad dat langs mijn tuin loopt en vijf tegels breed is. Vandaaruit kun je goed het Vliegenbos inkijken, en dat doe ik tegenwoordig elke keer als ik bij mijn tuin aankom. Natuurlijk met de camera om mijn nek loop ik dan eerst bijna tot het einde van ons langerekte tuinen-complex. Zo ook een paar dagen geleden.

Dan kom je natuurlijk wat mensen tegen, vooral als het zo warm is als donderdag, en zo stond ik een hele tijd te praten met drie tuinders toen er een mooi veertje naar beneden dwarrelde. Leuk he, zei ik. Verdorie daar zweeft er nog een omlaag, dat is toch wel een beetje zorgelijk. Dat bleek, want in de boom op een paar meter afstand van waar we stonden te praten was een sperwer een mees aan het verorberen.

Beetje sneu voor die mees natuurlijk, maar niet voor die sperwer, en zeker ook niet voor mij want ik had nog nooit een sperwer in het echt gezien. En bovendien vloog hij ook niet weg toen ik hem uitgebreid begon te fotograferen, waarvoor hartelijk dank.

Een paar dagen daarvoor had ik ook al een vogeltje gefotografeerd dat ik daar nog nooit gezien had, een geelgors. Behalve de duif, die in mijn tuin zat, zijn alle foto’s genomen vanaf het pad, dus te zien zijn vogels in het Vliegenbos en in andere tuinen.

Groetjes

rené

Vlaamse Gaai
Heggemus
Staartmees.
Roodborstje in de tuin van een buurvrouw in de voederbak.
Volgens mij is dit dus een geelgors, nog nooit op het complex gezien.
En nogmaals een portret van de sperwer met mezenveertjes.