Gevels aan de OudezijdsVoorburgwal

Toen ik eergisteren op een van de eerste blauweluchtdagen de kou trotseerde en met mijn camera de deur uit ging wist ik niet wat ik zou gaan fotograferen, zoals gebruikelijk eigenlijk. Een vaag vermoeden dat het spiegelingen zouden worden, maar dat bleek al snel een illusie want het waaide te hard, al heb ik er toch een paar aan de Raamgracht gemaakt.

Het is gek, maar je hoeft er nooit naar te zoeken, het dient zich aan. Net zoals dat wat er in je leven moet gebeuren gewoon vanzelf komt als je je open stelt. Dat is dan ook vaak onverwacht en misschien niet iets waar je zin in had, maar het komt gewoon en dus niet voor niks, je moet er iets mee.

Dat was nu met fotograferen weer duidelijk het geval. Ik zat er echt niet op te wachten als een bejaarde toerist uit de vorige eeuw GEVELTJES te gaan fotograferen. Ik zou zelf wat beters verzonnen hebben als ik er met mijn wil tussen gezeten had, maar dat leer ik dus steeds meer af. Het licht was namelijk zo precies goed dat ze enorm de aandacht trokken en daarbij lieten zien hoe prachtig en bijzonder ze waren. Ik had ze natuurlijk wel eens gezien, maar nooit zo intensief gefotografeerd als nu, althans niet deze van de Oudezijds Voorburgwal, want die waren het.

Dus omdat het nou eenmaal zo moest zijn: hier een blogje over de gevels van de Oudezijds Voorburgwal in het namiddaglicht van dinsdag 9 januari 2024 met een blauwe lucht als bovendecor.

Groetjes

rené