Eurovisie Song Travestival
Afgelopen zondag naar het Eurovisie Song Travestieval geweest dat voor de 22ste keer werd gehouden. Het vond plaats in een klein theatertje in de Spuistraat, Bitterzoet geheten, en ik was daar al voor de derde keer. Elke keer weer leuk. Op de eerste twee foto’s staat Dora Royal die het festijn al zeven keer heeft gewonnen en werkelijk een theaterbeest is dat het echte songfestival zou kunnen winnen. Deze keer deed ze niet aan de competitie mee maar trad een paar keer op en het was weer hilarisch.
De deelnemers zingen elk 1 lied dat ooit in het “echte” songfestival is gezongen en geven daar vaak een extra draai aan middels een eigen tekst, maar ook het zingen van het origineel is toegestaan. Zo was er nu voor het eerst een gedeelde eerste prijs van iemand die een oorspronkelijk versie van een nummer zong en iemand die een eigen tekst had op het nummer Europapa.
Het geheel werd gepresenteerd door Coco Coquette en Mario M. Martijn, die zelf ook zongen, en de vakjury bestond weer uit Lady Charity, bestaande uit twee personen die zelf ook optraden met twee liedjes.
Ik vond het wel grappig om te zien dat de gemiddelde leeftijd van het publiek minimaal 65 was, en dat betekende in mijn geval dat ik aardig wat mensen kende, ook de optredenden trouwens, met name Molly Strychnine en Hella Holland. Ik was er met Jan die ik nog nooit heb zien zingen maar die nu uitgebreid meezong met Poupée de Cire Poupée de Son van France Gall (schrijf ik allemaal vast verkeerd, zal het nog ff opzoeken).
Er werden uit het publiek groepjes samengesteld die punten konden geven aan de deelnemers. De uiteindelijke uitslag werd mede daardoor bepaald plus door de vakjury, en er gebeurde daarbij wel iets komisch, want tot de laatste publieksuitslag stonden twee deelnemers gelijk, had ik in de gauwigheid opgeteld, beiden 60 punten. De laatste publieksuitslag gaf aan 1 deelnemer 12 punten zodat die dus de publieksprijs zou hebben gewonnen als die er geweest was, maar daar werd totaal geen aandacht aan besteed. Uiteindelijk werden er dus twee winnaars aangewezen. Maar dat soort rommeligheid hoorde er helemaal bij en is juist de charme van het hele gebeuren, het zat er werkelijk vol mee.
Groetjes
René
PS 1: ik had helemaal niet gedacht hier foto’s van te maken maar zat op de tweede rij en bedacht opeens dat ik mijn nieuwe smartphone bij me had die ik speciaal gekocht had omdat je daarmee behalve goed telefoneren ook heel goed kon fotograferen. En dat viel me niks tegen.
PS 2: Ik vond het zo’n leuk gebeuren weer dat ik er ernstig over denk volgend jaar een keer mee te doen.
