Eigenheid: bijzondere mensen

Mij vallen altijd mensen op die overduidelijk hun eigen ding doen. Zelfs als je in eerst instantie zou kunnen vinden dat ze in deplorabele omstandigheden terecht zijn gekomen, zoals deze dakloze, zie ik het ook als een vorm van ultieme vrijheid. Een aantal daklozen die ik hier zie, zoals deze man, is vaak heel creatief. En een stemmetje in mijn achterhoofd zegt dan dat ze hun creatieve ware ik hebben kunnen vinden dankzij het feit dat ze niet allerlei concessies hebben hoeven doen om te overleven.

Ik besef dat dat wel een beetje te positief omschreven is misschien, maar ik ben er ook van overtuigd dat je in diepste grond je eigen werkelijkheid kiest, ook al heeft dat betekend dat je bijvoorbeeld vanwege onaangepast gedrag op straat werd geschopt. Hoe het ook zij, ik was gefascineerd door deze man. Ook al omdat hij zulke prachtige kleren had die er ook nog eens heel schoon uitzagen. Zou hij nog maar kortgeleden op straat beland zijn, of zou hij zelfs een tijdje zomaar het daklozenbestaan willen ervaren terwijl hij gewoon zijn villa in het Gooi aanhoudt? Na verloop van tijd vond ik die laatste mogelijkheid toch wat onwaarschijnlijk omdat hij toch wat eigenaardige dingen ging doen zoals een beetje springen. Maar ja, wat is daar eigenlijk eigenaardig aan, bedacht ik tegelijkertijd.

Zoals vaker als ik zoiets zie bleef ik hem fotograferen, maar ondertussen zag ik ook andere prachtige figuren, dus ik heb de foto’s van hem afgewisseld met andere vrije vogels die ik zag plus ook nog een paar van een paar dagen geleden. Maar deze man vormt de rode draad door dit hele blog heen.

Groetjes

rene