Demonstratie gisteren voor VREDE

Ik maak zelden of nooit “politieke” blogs omdat ik het discussiëren via internet over hete politieke/maatschappelijke hangijzers zinloos vind. Van uitwisseling van gedachten is vaak geen sprake, maar wel van het zo hard mogelijk van het eigen gelijk getuigen. Ik mis dan de openheid voor het achtergrond die de oorzaak is voor de beleving van de ander. Bovendien kijk ik gewoon liever wat er in mijn eigen omgeving gebeurt, dat vind ik realistischer, “echter”. Maar gisteren keek ik uit mijn raam, zag vele demonstranten en kwam het politieke dus zo dichtbij dat het mijn directe leefwereld raakte. En om verschillende redenen kon ik er daarom niet omheen om er een blogje aan te wijden.

Een van die redenen is dat ik het gevoel heb dat de oorlog in het midden-oosten van essentieel belang is voor de mensheid. Ik geloof werkelijk dat het de ommekeer kan betekenen voor hoe de mensen met elkaar omgaan, wat ook betekent hoe de verschillende staten zich met elkaar verhouden. We zijn onderweg naar het aquarius tijdperk en de overgang daarnaartoe gaat van au, via de rottigheid moeten we het leren. Leren om op een liefdevollere/begripvollere manier met elkaar om te gaan. Daarom vond ik het ook goed om te zien dat zoveel Nederlanders zich het gebeuren daar heel oprecht aantrekken, dat het leed dat daar wordt aangericht compassie met de slachtoffers oproept.

Het is dan ook vreselijk wat daar gebeurt, en extra schrijnend is het dat de Israëlische joden daarvoor voornamelijk verantwoordelijk zijn. Voor mij is dat extra pijnlijk omdat ik gevoelsmatig meer met joden heb dan met arabieren. Dat komt natuurlijk omdat ik in deze van oorsprong joods-christelijke maatschappij ben opgegroeid, maar ook omdat ik in 5 vorige levens joods ben geweest, ik heb daar al eens een blog over gemaakt, zie HIER. Daar komt nog bij dat ik gay ben en daar in de Islamitische wereld op zijn zachtst gezegd niet echt prettig mee wordt omgegaan i.t.t. in de joodse wereld.

Hoewel ik begrijp waar de reactie van de staat Israël vandaan komt vind ik die volkomen “over the top¨. Een volk als het joodse volk had beter moeten weten, had boven het “oog om oog, tand om tand¨-gevoel uit kunnen stijgen en de Liefde kunnen omarmen. Dat kan nog steeds natuurlijk, en ik denk zelfs dat dat gaat gebeuren, maar daar is kennelijk wel een duw van dat deel van de mensheid voor nodig dat WEL compassie met de medemens heeft. Ik heb laatst op facebook middels een tekstfoto daar een statement over gemaakt waar ik het nog steeds mee eens ben:

Ik heb het gevoel dat de meerderheid van de Israëlische joden alleen om de joodse gegijzelden bekommerd is en de dood van meer dan 30.000 palestijnen onbelangrijk vindt. Ik weet dat er veel Israëlische joden zijn die het niet eens zijn met wat hun land aan het doen is, en ik hoop dat die de overhand krijgen, maar vooralsnog vind ik de overreactie op 7 oktober het joodse volk onwaardig en ben ik bevreesd voor het karma dat zij daardoor op zich laden. Ik hoop dat het vechten ophoudt en er uiteindelijk een situatie onstaat waar voor ieder volk een volwaardige plaats ingeruimd wordt.

ALS IEDEREEN DE PIJN VAN DE “ANDER” VOELT VERDWIJNEN DE OORLOGEN VOORGOED VAN ONZE PRACHTIGE PLANEET!

VREDE EN LIEFDE VOOR ALLEN.

Dit zijn enige gedachten zoals die bij mij opkwamen over het gebeuren daar.

Groetjes

René

De president van Israël was uitgenodigd voor de opening van het holocaust museum gisteren.