De Ruigoord route

Het leven laten komen zoals het komt, accepteren wat IS, dat is altijd mijn insteek geweest. Dat brengt van de buitenkant beschouwd een zekere passiviteit met zich mee, maar zo voel ik dat niet. Want de dingen die op je pad komen doen dat niet voor niets, je moet er wat mee. De juiste beslissingen nemen, de lessen die ze je voorhouden proberen te zien, en de bewustzijns-verhoging die dat met zich meebrengt omzetten in daden of in het loslaten van verkeerde percepties.

Die houding is bij mij dermate doorgedrongen dat ik dat o.a. ook vaak toepas als ik ga fietsen. Ik kijk van tevoren zelden op plattegronden, zelfs als ik een bepaald vaag omschreven doel heb. Zo ook afgelopen vrijdag. Ik wilde eens richting IJmuiden op mijn electrische fiets, en terwijl ik al twee keer dat idee had gehad en twee keer verstrikt was geraakt in de havens wilde ik het gewoon nog een keer proefondervindelijk uitvissen. Die twee keer dat het mislukte had ik erg van het fietstochtje genoten, dus ook nu dacht ik: als ik het niet kan vinden is dat geen bezwaar, ik vind namelijk zowat alles leuk.

Ik kwam terecht op de Ruigoord route, wat inhield dat ik kilometers lang langs haven/fabrieksterreinen reed. Daar was ik dus wederom in het geheel niet rouwig om, ook al was het allemaal nauwelijks fotogeniek te noemen. O ja, dat vergat ik nog te vermelden: ik heb een nieuwe tweedehands camera gekocht omdat er weer eentje kapot was gegaan, en die wilde ik uitproberen. Uiteindelijk kwam ik in Ruigoord terecht, weliswaar richting IJmuiden maar verder ben ik niet gegaan want het was redelijk fris. En dat was weer een hele aparte ervaring die ik niet gehad zou hebben als ik op de kaart de kortste weg naar IJmuiden had gevonden en gevolgd. Ik ben ooit een keer in Ruigoord geweest, maar dat zou wel eens 50 jaar geleden kunnen zijn, dus het was nu voor mij totaal nieuw. Het enige vage beeld dat ik ervan had was het kerkje. Ik ervoer het als een sprankelende creatieve hotspot die echt iets bij mij wakker riep. De foto’s daarvan komen misschien later, op die van het kerkje na, deze zijn van de weg er naartoe.

Groetjes

rené

Een soort nomadenkamp met industrie-ketels op de achtergrond..
Zelfde kamp.
Opbouw van een groot festival.
Idem
PAWSA heet het festival.
Het kerkje vanm Ruigoord
Een andere weg terug genomen, daar kwam ik dit gemaal tegen.
Zelfde gemaal van een afstand, vlakbij Halfweg.