De lente nadert: dus naar het landje van Geijsel

Gisteren met de elektrische fiets voor het eerst dit jaar naar het landje van Geijsel in Ouderkerk gefietst. Dat wordt altijd in de lente onder water gezet zodat er veel trekvogels komen foerageren. Ik wilde weer eens de elektrieke tweewieler gebruiken want die was net gerepareerd. De accu had het begeven en dat kostte in eerste instantie 700 euro maar dankzij coulance van de fietsenmaker werd dat teruggebracht tot 500, wat ook nog wel flink slikken was.

De bekende vogels waren er weer en ook de vriendelijkste mensen op aarde: vogelaars, en die wezen mij uitgebreid op de aanwezige pijlstaarten in de verre verte. Op de terugweg maakte ik ook nog iets bijzonders mee. Ik zag wat buizerds die voor mijn gevoel aan het vechten waren in de lucht. Ik volgde ze in grote snelheid en stapte uiteindelijk af om ze te fotograferen. Er werd door een automobilist flink naar mij getoeterd en ik bleek door mijn focus op die buizerds op een autoweg terecht te zijn gekomen. Een man stopte naast mij en die begreep wat ik aan het doen was want hij had een verrekijker bij de hand: ze zijn aan het baltsen, zei hij, BALTSENDE BUIZERDS. Hij was daar bekend en wees mij op een wandelpad via welke ik weer op een voor fietsers toegankelijke route kon komen.

Groetjes

René (Ik kan mijn naam weer schrijven, Sunny heeft mijn toetsenbord weer ingesteld zodat dat kan}

Alpaca’s onderweg
Het landje van Geijsel.
Scholeksters, grutto’s en kievieten.
Rosse grutto
Schattig smientenstelletje.
Grutto’s
Van links naar rechts: kemphaan, slobeend,grutto, kemphaan, kemphaan, grutto
Vliegende kieviet, dat probeer ik altijd: vliegende vogels vangen.
Grutto’s.
Slobeend, mannetje.
Wintertaling.
Valk.
Dezelfde valk.
Smient.
Twee kemphanen.
Pijlstaart.
Jeuk.
De BALTSENDE BUIZERDS waarvoor ik mijn leven waagde. Beetje overdreven hoor, maar het schrijft wel leuk.
Wulpen.
Wulp
Overzicht over het landje van Geijsel. Je ziet dat je wel een telelens moet hebben of een verrekijker.