De geboorte van een …?

Hoe beter je kijkt hoe meer je ziet, een oud-Cruijffiaanse wijsheid die klopt als een bus. In mijn tuin gaat hij dubbel en dwars op. Zo op het oog is er vaak namelijk geen moer te beleven, maar ga je eens op onderzoek uit dan stuit je vaak op de merkwaardigste zaken.

Gisteren was dat weer maar liefst TWEE keer het geval. Omdat het in geen van beide gevallen mooie foto’s opleverde maar alleen interessante, begin ik dit blog met een mooie. Het is een mottige vlinder die altijd vliegt alsof hij achterna gezeten wordt, namelijk razendsnel en kris-kras hoekend, om duizelig van te worden. Hoe hij nog een coherent beeld op zijn netvlies kan krijgen is mij een raadsel, er moet een soort computer in zijn hoofd zitten.

Maar nu dus de nog apartere zaken. Ik zag op een blad een frummeltje liggen, een ondefinieerbaar opgedroogd frutseltje van het een of ander, een millimeter of drie lang. Het was zo licht dat het op de wind bewoog, maar dat is gek, dacht ik, er zit wel enige regelmaat in dat bewegen. Het zal toch niet een geboorte zijn waar ik nu getuige van ben? Maar van wát dan? Op het moment dat ik deze gedachte kreeg komt er een heel klein rond insectje aanlopen. Ik wist meteen: die heeft er wat mee te maken. En inderdaad loop hij naar dat dingetje toe……en loopt er zo aan voorbij. Maar het kan haast niet anders dan dat hij er wat mee van doen heeft gehad, misschien was het wel zijn moeder!

Enfin, toen ik een half uur had zitten wachten en er nog niks gebeurde, en toen ik er genoeg van had en er over dacht om naar het Twiske te gaan, deed ik iets wat eigenlijk onvergeeflijk is. Ik ga hem helpen, dacht ik, tenslotte heb je ook vroedvrouwen bij mensen, dus helemaal van de pot gerukt is het nou ook weer niet. Dus heel voorzichtig heb ik een beetje geknepen op de plaats waar niks zat. En ja, toen kwam er dus een soortgelijk insectje uit als ik iets eerder daarlangs had zien lopen. Ik kon hem even fotograferen en toen viel hij van het blad, en zelfs na een hele tijd zoeken was hij niet meer te vinden.

Leuk hè?

Het verhaal van de tweede bijzondere gebeurtenis gisteren in mijn tuin staat onder desbetreffende foto’s. Het was trouwens sowieso een bijzondere dag: heb een heel intensieve spirituele belevenis gehad met een medetuinster, maar dat ga ik zeker nu niet beschrijven, en misschien wel nooit.

groetjes

rené

Dit is dus dat onooglijke dingetje dat me opviel.
En dit het kleine insect dat er naartoe liep.
Maar gezellig verder wandelde.
En dit kwam er na enige hulp uit tevoorschijn.
Dit is de tweede bijzonderheid gisteren: het leek op een uitwerpsel van een grote vogel.
Maar toen ik goed keek zag ik nog wat anders: er zat een beestje in!!!!!!!
Geen idee wat voor diertje, het had iets weg van de garnaaltjes die je wel eens in magen van aangespoelde kwallen ziet, maar ergens leek het ook op een pissebed.
Dit was eigenlijk het derde heel bijzondere ding dat ik zag: het insect kwam in het web van een spin terecht EN DE SPIN VLUCHTTE WEG!!!!!!! In mijn vorige tuinblog staat een foto van net zo’n insect dat een ander insect aan het uitzuigen is, maar dat andere insect kon voor mijn gevoel net zo goed een spin zijn zoals ik al schreef. Overigens bevrijdde het insect zichzelf.
Dit is de plant die ik nog maar net heb van iemand van de tuin en die het erg goed doet. Medetuinder Marianne toonde me een app waarop je namen van planten kunt vinden als je de foto op de app zet die je neemt als de app geopend is. Wat bleek, het is een Japanse knoop, precies de plant die in Duitsland verboden is en die ik al meer dan een jaar probeer uit te roeien. Maar het is een andere soort natuurlijk, want die gevaarlijke knoop is wit met veel van dit soort pluimen, en ook een iets ander blad.
Deze ziet er uit als een bij maar is in werkelijkheid een vlieg, mimicry noemen ze dat.
Zeer kortstondige ontmoeting