Corona

Nee meneer echt niet, 6 april weer.

Ik ben er elke keer weer verbaasd over hoe je vanaf dat éne punt van mij in de stad, alles kan zien wat er in de wereld gebeurt. Zo vinden de gevolgen van het globale Corona-virus pal voor mijn ogen plaats: het weghalen van de terrassen, de mondkapjes die gedragen worden, het feit dat het veel en veel stiller is op straat, de toeristen die het even niet meer weten, het gesloten museum enz. enz.

Toen ik gisterenavond om 19.15 u. vanuit mijn tuin thuis kwam stonden er mensen voor een van de twee coffeeshops hier tegenover. Kennelijk hadden ze daar de conclusie getrokken dat ze de coffeeshop in de functie van café weliswaar moesten sluiten, maar dat ze hem wel konden blijven gebruiken als verkooppunt van de softdrugs, dus als winkel. En kennelijk was dat als een lopend vuurtje door de stad gegaan en hadden andere coffeeshops die conclusie niet getrokken, want het was echt veel drukker dan normaal.

Gisterenavond laat zag ik dat van overheidswege inderdaad was besloten dat de coffeeshops middels een afhaalloket mochten blijven verkopen, maar kennelijk is dat niet meteen bij alle coffeeshops doorgedrongen gisteren, die andere in de straat was b.v. dicht.

Ja je kunt echt niet om het virus heen. Toen ik in het Vliegenbos gisteren vogels aan het fotograferen was kwamen er een jongen en een meisje voorbij. Opeens wees de jongen naar boven en riep: “hé, een Corona”, waarop ik enthousiast reageerde met: “jaaa, een Corona-eend.”

Omdat ik niet meer met de metro wil en ook niet met de pont ben ik over de Schellingwouderbrug gefietst naar mijn tuin. Dat is een behoorlijk eind, als je alleen maar naar je tuin wil. Maar als je het als een fietstochtje ziet is het en kippen-eindje. De perceptie waarmee je dingen doet is zo belangrijk. Dezelfde zaken kun je heel anders ervaren door er anders naar te kijken, een leuke les vind ik dat altijd.

Ik kwam trouwens 4 mensen tegen die ik kende: mijn langste ex, vriendenstel H. en G. en Femke die gelijk met mij een zang-cursus volgde in Marokko.

Groet

rené

Niet blij van dat mondkapje.
Ja daar zit je dan als toerist op een Amsterdams terras, dat hadden we ons toch heel anders voorgesteld.
Waar vind je nog iets leuks om te doen?
De zogenaamde CORONA-KNUFFEL.
Echt een goed mondkapje met een ventieltje.

Hier stond een foto van een vrouw die een mondkapje in de afvalbak gooide. Dat vond ik een grappige foto maar het tegendeel bleek waar: ik kreeg een mailtje van haar nichtje dat die vrouw terminaal is, met het verzoek de foto weg te halen, wat ik natuurlijk meteen deed. Dat soort risico’s loop je natuurlijk als je straatfotograaf bent. Bij deze zeg ik nogmaals: vind je jezelf op een foto terug en wil je dat niet dan haal ik hem onmiddellijk weg. Mensen die ik ken zet ik trouwens sowieso nooit zonder toestemming op mijn blog.

Ben altijd nog een beetje verbaasd dat schaduwen geen kleur hebben. Ik krijg opeens de brainwave dat ik foto’s moet gaan maken waarbij de schaduw WEL kleur heeft. Iets om te doen in de thuiszit-situatie van hedentendage.
Je eigen coffee-to go naar het terras meenemen, je wordt creatief van zo’n virus..
Zelf-isolatie?
Sommigen hamsteren wc-papier, anderen willen gewoon goed door kunnen blijven plassen.
Waar haal je die mondkapjes eigenlijk. Ik zie ze met en zonder ventieltje, ik denk dat die zonder van zaken als de gamma komen, en met ventieltje van de apotheek. Maar daar wil ik even niet naartoe, heb nog twee van die gamma-dingen ergens, maar daar ga ik voorlopig toch niet mee lopen. Was net retevroeg in de AH, en zag veel lege schappen, en niemand met een mondkapje, alleen de caissières droegen plastic handschoenen.
Een voor een naar binnen.