Categorie: Zonder categorie

Foto’s van Mijn Ziel en mijn Leven, zonder categorie.

Hemelvaart: de hele dag

Radison Hotel aan de Kloof/Rusland

De hele dag in de tuin geweest op Hemelvaartsdag. Veel gewerkt maar ook veel gelegen, heerlijk. Die wandeling door de buurt die me nog tamelijk goed bij staat, dat was toch gisteren, of was dat nou eergisteren? O nee, gisteren ben ik met Jan naar Zandvoort geweest? Daar heb ik toch foto’s van gemaakt, ik maak toch altijd foto’s?? Heb ik die eigenlijk al gezien? En die buurt-foto’s dan? Die verwarde man en die spiegelingen? Krijg nou wat, dat was vandaag. Hoe is het mogelijk!!! Dat is waar ook, ik ben om 7 uur opgestaan en vrijwel meteen naar buiten gegaan.

Wat kan een dag raar verlopen en wat kan die onoverzichtelijk zijn. En eindeloos duren, kennelijk. Ik ben werkelijk echt heel lang in de tuin geweest, er zelfs voor het eerst ook weer eens warm gegeten, voor mijn gevoel de hele dag daar gebivakkeerd. Of twee dagen. Tijdloos, het doet er ook niet meer toe wanneer het was, het gebeurde gewoon.

Hemelvaartsdag 2020, een bijzondere dag, dat dus.

groet

rené

In het water van de Kloof.
Ik vond het er heel netjes en comfortabel uitzien.
Meeuw met decor, bijna van de rand gevallen.
Oudezijds. Hij had net in vuilniszakken zitten wroeten.
Er werd veel gehold.
Zomer, ook ik had een korte broek aan.
Ik heb even op dit vlot gestaan om te fotograferen, was wel een aparte ervaring.
Doodstil.
Om 8 u. ‘s-ochtends!!!!!!
Ja het is een leuk kleurtje, maar erg gezond niet.
Vroege bandenplakker op de Nieuwmarkt
Selfie.
Gezondheids….winkel Jacob Hooy
Ik kom ze nu erg vaak tegen, ze zijn ook zo kleurrijk dat ze meteen opvallen. Ze moesten lachen omdat ik van achter een reclamebord tevoorschijn kwam en PAPPARAZZI riep.
De Kloof wordt beschilderd.
Deze man kwam ik dus aan het eind van mijn wandeling tegen, weer een heel andersoortig contact dan de andere vroege keren dat ik door de stad liep. Het bleek de buitenslaper te zijn die ik aan het begin had gefotografeerd. Een Duitse man die aan één stuk door hele lange verhalen vertelde waar geen begin en eind aan zat. Na een kwartier had ik er genoeg van, hoewel hij heel sympathiek was, maar hij wilde ook nog vertellen waarom hij wat aan zijn voeten had, dat duurde dus nog een kwartier: hij was achterover in de gracht gedonderd en toen had de heer gezegd: Joshua, je moet alleen water drinken en afslanken en was hij 45 kilo kwijtgeraakt, hij woog 136 kilo. Ik wilde dat bijna niet geloven maar deed dat toch, hij was tenslotte Duits.
Onderweg naar de tuin voor het C.S.
In de tuin. Ook in je eentje kan je heel gelukkig zijn.
Weer terug op de Geldersekade om een uur of 9 ‘s-avonds, letterlijk de laatste foto van de dag, en de leukste.
Scroll Up