Categorie: Zonder categorie

Foto’s van Mijn Ziel en mijn Leven, zonder categorie.

Genua: de oude binnenstad

Piazza delle Genova Lampadi.

Dit is het laatste Genua blogje, Ik heb het weer helemaal herbeleefd en hoop echt dat ik mijn plezier een beetje heb kunnen delen, beetje voelbaar heb kunnen maken. En dat jullie het ook een beetje beleefd hebben. Ik hoop dat er hetzelfde gebeurt als bij mij wanneer ik bijvoorbeeld mooie dingen zie liggen in de etalage van een winkel: daar kan ik soms erg van genieten maar ik hoef het niet te bezitten, ik geniet gewoon van het zien, blij dat het er is. Soms maak ik er een fotootje van om er nog langer naar te kunnen kijken, maar ik hoef het niet te hebben. Dat is natuurlijk niet bevorderlijk voor de economie, ik denk niet dat de uitvinders van de consumptiemaatschappij aan mij gedacht hebben toen ze technieken ontwierpen om de mensen behoeftes te laten krijgen die ze niet van zichzelf gehad zouden hebben, want anders hadden ze dat meteen opgegeven. Ik ben echt volkomen reclame-ongevoelig, voor zover ik het kan beoordelen tenminste, want je schijnt mensen zelfs op hebberige ideeën te kunnen brengen door in b.v. een film maar één beeldje van een product tussen de gewone filmbeelden te monteren: je ziet dat niet maar het zet zich wel ergens in je hersens vast. En uit het niets komt dan plotseling de gedachte bij je op dat je desbetreffende product nodig moet aanschaffen.

Wat ik maar zeggen wil: ook als je niet in de gelegenheid bent om naar Genua te gaan, wanhoop niet en kijk nog eens naar deze foto’s. Dat scheelt je bovendien ook een hoop moeite want het is toch een eind weg.

Morgen naar Collevecchio waar we een week rustig in een huisje gezeten hebben en af en toe een dorpje hebben bezocht. Maar dat hoef je ook niet zelf te doen want ik heb er een hele zooi foto’s van gemaakt.

O, dat vergat ik nog te zeggen al past het helemaal niet in dit stukje tekst, maar we hebben op het Piazza delle Erbe een vegetarische pasta gegeten. Piazza delle Erbe? Nooit van gehoord? Ik ook niet en ik denk veel Italianen ook niet, maar Jan wel en die wilde het graag zien, want die wist: daar woont Ilja Pfeiffer.

groetjes

rené

Nou je ziet het: je kunt Sabelli meteen bellen voor een afspraak.
We hebben gegeten op het Piazza delle Erbe, het pleintje waar Ilja Leonard Pfeiffer aan woont. We hebben hem niet gezien trouwens.
Zelfde pleintje, misschien woont hij hier wel.
Of hierboven.
Dit was de etalage van een libreria, een boekwinkel neem ik aan, op het Piazza delle Erbe. Zag er tamelijk gesloten uit, zelfs al lang.
De smalle steegjes deden me aan Napels denken, hoewel ik daar nooit geweest ben.
En dan kom je toch opeens weer een prachtige kerk tegen.
Museum.
Scroll Up