Categorie: Nieuwmarktbuurt

Het leven gaat door

De huizen worden geschilderd of verbouwd, de honden worden uitgelaten, de reiger wordt weggejaagd voor de vishandel, de boodschappen worden gedaan, de ruzie wordt gemaakt, de straatverlichting gerepareerd, de grachtenpanden gespiegeld, er wordt gefietst en gewandeld…….je zou zeggen, er is niks veranderd.

Maar WEL dus. Je loopt door een veel stillere stad, al die gewone dingen van alledag vallen opeens nog extra op. Je ziet alles door een Corona-bril en denkt: die schilders, zouden die met het openbaar vervoer hier komen? De mensen die boodschappen doen, zouden die net als ik een mondkapje opdoen als ze een winkel binnen gaan, en net als ik een plastic zakje om hun handen doen of een rubberen handschoen? Zouden die daklozen die nu veel meer opvallen allemaal ziek worden, of juist NIET omdat ze misschien veel weerstand hebben opgebouwd tegen allerlei soorten bacterieën en virussen waar ze meer mee in contact komen dan dakhebbenden? etc. etc. etc.

Dat bedoel ik met een Corona-bril.

En hoewel ik dus wel dit soort gedachten krijg bij wat ik zie ervaar ik het lopen door de stille stad niet als creepy. Ik krijg niet het gevoel van een doem die over de stad hangt, alsof er een neutronenbom is gevallen en de huizen er nog staan maar de bewoners in aantallen flink gereduceerd. Nee, eerlijk gezegd het tegendeel, ik geniet van de gebouwen van de stad nu je die een keertje in alle rust kan bekijken, al blijf ik wel de weinige mensen die ik zie het interessantst vinden, zonder mensen geen stad natuurlijk.

Ik krijg meer het gevoel van een autoloze zondag.

Maar ja, ik ben (nog?) niet ziek natuurlijk, dat zou de perceptie van de stad wel veranderen denk ik.

Groetjes

René

Scroll Up