Categorie: Getructe foto’s

In deze categorie staan collage-foto’s

Reünie: weerzien na 51 jaar !!!

Eindexamenklas van het v.d. Puttlyceum in Eindhoven in 1968. Ik zit in het midden, vierde van links en rechts op de middelste rij.

Voor de eerste keer ben ik, afgelopen vrijdag, naar een reünie geweest van mijn middelbare school: het v.d. Putt-lyceum in Eindhoven. Ik had niemand meer gezien sinds ik 51 jaar geleden van school ging, op één jongen na met wie ik na school nog een tijdje om was blijven gaan, een bijna naamgenoot: René Bouwman.

De reden dat ik eerdere reünies niet had willen meemaken was dat mijn middelbare schooltijd voor mij nou niet de leukste periode in mijn leven is geweest. Ik had altijd het gevoel dat ik er niet bij hoorde. Dat had waarschijnlijk, achteraf gezien, met mijn homosexualiteit te maken, hoewel ik toen nog niet eens wist wat het was. Terwijl ik altijd goede cijfers haalde stortte ik in de vijfde klas tussen kerstmis en pasen volledig in: ze konden reglementair niet meer dan 2 punten per vak minder geven bij opeenvolgende rapporten maar die 2 minuspunten had ik bij veel vakken te pakken. Voor het eerst zijn mijn ouders toen naar school geweest en uiteindelijk ben ik met de hakken over de sloot over gegaan en tenslotte sin laude geslaagd.

Toen ik aan kwam lopen in Vught bij de IJzeren Man stonden er een paar mensen buiten te wachten, en tot mijn verbazing herkende ik er een aantal meteen van. Bij een paar had ik zelfs het gevoel dat ze nauwelijks veranderd waren in ruim 50 jaar. En wat bleek: ik trok vanzelf weer naar dezelfde mensen waar ik vroeger ook mee omging en het leek wel of een halve eeuw niks had veranderd. Iedereen had natuurlijk zijn eigen karakter gehouden, ik was nergens verbaasd over. Ik had echt gedacht dat ik een stelletje vreemden zou ontmoeten, maar niets was minder waar. En in de loop van de dag bleek ik een zelfde ervaring te krijgen als Kees, een van de jongens waar ik indertijd het best mee kon opschieten: de medeleerlingen gingen er jonger uitzien!!

Ik had zelfs het verbazingwekkende idee dat ik er echt bij hoorde, geen afstand. Het voelde heel warm aan. Nou zijn het natuurlijk allemaal Brabanders en die hebben sowieso minder “attitude”: nadat ik voor de eerste keer de weg had gevraagd op mijn wandeling vanaf station Vught naar het natuurgebiedje van de IJzeren Man heb ik dat nog een paar keer voor de lol gedaan omdat ik het bijna weldadig vond hoe mensen je de weg wijzen daar!!!!!

Er werd natuurlijk gesproken over al het interessants dat mensen in hun leven gedaan hadden, maar omdat het al de derde reünie was gebeurde dat niet in extenso, was er ook ruimte voor andere gesprekken. In een kringgesprek werden anekdotes over school verteld, en daarbij bleek dat ik wel ontzettend veel vergeten was. Met name wist ik echt het bestaan van sommige leraren gewoon niet eens meer.

Een van de anekdotes ging over een leraar Latijn. Die bleek nogal veel te drinken en had een keer tegen ons gezegd, werd verteld: ga maar bij mij thuis naar het schaatsen kijken dan ga ik hier mijn roes uitslapen.

Sommige leraren waren dood, waaronder deze leraar, maar ook sommige leerlingen.

Een daarvan was Jan Maas, dat had ik al gehoord en had dat toen heel schokkend gevonden want met hem had ik ook 6 jaar op de lagere school gezeten. En een heel schrijnend verhaal werd verteld over een meisje waarvan ik me kon herinneren dat ze een liedje van Francoise Hardy had gezongen op een schoolfeest. Ze was net na school zwanger geworden en had haar dochtertje af moeten staan, dat gebeurde in die tijd om de schande van een buiten-echtelijke zwangerschap geheim te houden. Pas 35 jaar later kregen ze contact met elkaar: een paar leerlingen hebben haar dochter heel onverwacht ontmoet op haar begrafenis: ze overleed namelijk aan borstkanker. Na haar “onechte” kind, zo heette dat indertijd, heeft ze trouwens nooit meer kinderen gekregen!!

Zelf heb ik samen met René Bouwman verteld van mijn bijna aanranding door een priester, godsdienstleraar op school, die later is ontslagen omdat hij toen echt een jongetje had aangerand. Dat had indertijd een grote impact op mij.

Teveel om te vertellen, maar ik was erg blij dat ik een keertje zo’n reünie heb meegemaakt. De volgende is over 5 jaar, dan zijn we (bijna) 75!!

Een dag voordat het plaatsvond kreeg ik opeens het idee om, als ik het een leuke bijeenkomst zou vinden, foto’s te maken van de mensen en die in twee oude klassenfoto’s te monteren, hetzelfde procedé als mijn fotoboek. En omdat ik me op mijn gemak voelde heb ik dat gedaan. Ik was vergeten hoeveel werk dat is, maar een paar zijn al klaar, die staan hier, de rest maak ik nog en stuur ik door, maar laat ik niet hier meer zien.

Groetjes

René

De twee voorste meisjes zijn Nettie.
De twee rechts de jonge en nog steeds jonge René Bouwman.
De tweede en derde dame op de voorste rij: Marijke Gondrie. Daar had ik vroeger nul contact mee maar heb nu uitgebreid met haar gesproken zodat ze opeens voor mij tot leven kwam.
Ad Foolen uit Olen. Nog even sympathiek als meer dan een halve eeuw geleden.
Met Kees, de twee rechtse figuren, had ik vroeger heel goed contact en ook nu weer. Hij werd vroeger Sjees genoemd. Ik zit in tweevoud links van hem en heette vroeger 6 jaar lang Charl.
Twee Martin van Kessels, zat ik vroeger naast.
Dit is een klassenfoto uit de vierde klas. rechts de bewuste leraar Latijn. Behalve hij staan hier 5 leerlingen op die ook dood zijn.
Scroll Up