Auteur: René

ELKE DINSDAG EEN OUD BLOG: nr 8

Voor mij is het elke keer weer een feest een oud blog uit te zoeken op het gedeelte van mijn weblog dat achter slot en grendel is gegaan. Ik ervaar die site steeds meer als een enorme rijkdom. En eigenlijk vind ik die oude blogs ook een enorme verrijking van mijn weblog in deze huidige constellatie. Deze is van 13 februari 2007:

EINDHOVEN

Dit is voorlopig de laatste in de combi-serie heden-verleden. Mijn moeder staat in de deuropening van het huis waar ik mijn hele jeugd heb doorgebracht. Ze moet hier een jaar of dertig geweest zijn.
Ik heb net een foto gemaakt van mezelf voor mijn eigen deur met de zelfontspanner, en me naast haar in het verleden geplaatst. Ik zou graag eens met haar praten zoals ze toen was. Het hebben over haar verwachtingen, hoe ze zich voelde in die tijd, en hoe haar leven in werkelijkheid verlopen is, als vrouw van 81 terugkijkend in de toekomst.
En zij kan aan mij vragen wanneer ik het gelukkigst was, en of ik nog wat meer gewenst had om mee te nemen op mijn reis naar de toekomst. Meer dan wat zij en mijn vader in deze tijd aan mij gaven.
En ik zal zeggen: nee.
Ik ben niet vaak terug geweest naar die straat, twee of drie keer. Maar over de eerste keer heb ik ooit een gedicht gemaakt. Dat volgt nu.

TOBIAS ASSERSTRAAT

Zomaar, op een donderdag
ik hoefde enkel toe te geven
werd ik, half bewust, als bij toverslag
het verleden in gedreven

het was niet nodig dat ik zocht
ik wist hoe er te komen
toch liep de weg bij elke bocht
heel anders in mijn dromen

ik stapte uit, niet ver vanwaar
ik heen wou gaan
verbijsterd bleef ik daar
minuten staan

ik kende alles weer: de huizen
het plantsoen, de grijze stenen
de bomen rond het plein
alleen de speeltuin was verdwenen

ik liep, of liever zweefde
want het leek wel of ik lichter was
de huizen langs die kleiner bleken
en meer van steen, met minder glas

en toen de hoek om van de straat
van twintig jaar geleden
nog bijna in dezelfde staat:
mijn eigen hof van Eden

mijn eigen paradijs
het was er nog, en toch ook niet
het uiterlijk bewijs
voor wat ik meer nog achterliet

de Tobias Asserstraat
het rijtjeshuis op nummer zes
het is of ik thuiskom, maar te laat
en op een achterhaald adres

groet
rené

Scroll Up