Amsterdam

Dit jaar zou een wild jaar worden was de voorspelling, en nu we pas 2,5 maand daarin bezig zijn kan je wel zeggen dat daarmee niks teveel werd gezegd. De oorlogen, de Epstein files en de de reshape van de economische en politieke wereldorde om zomaar wat te noemen. Plus alles wat nog niet volledig tot wasdom is gekomen maar onafwendbaar lijkt zoals de economische ineenstorting van Amerika, vanwege o.a. de hoge staatsschuld en het langzame verlies van de dollar als mondiale reserve-valuta, met het daarbij horende verval van de wereldmacht ervan. Ik ben verbaasd trouwens dat je in Nederland zo weinig hoort over de clash tussen de USA en Canada. Dat laatste land heeft 5 eisen neergelegd bij de V.S. waaronder het totale opheffen van de invoerheffingen omdat die volgens het verdrag dat ze hebben afgesloten helemaal niet mogen. De deadline voor het toegeven aan die eisen is 18 maart, en als er niet toegegeven wordt zet Canada de levering van stroom en aardolie stop, en dat betekent een enorme klap voor de Amerikaanse economie met als gevolg dat de energie-prijzen voor de Amerikaanse consumenten omhoog schieten, en die hebben het toch al zo zwaar door de afschaffing van Obamacare (ook weinig over gehoord hier trouwens) en het duurder worden van allerlei dagelijkse behoeftes.

We moeten door de ellende heen door die eerst volledig te ervaren met oorzaken en al, en hoewel dat mondiaal gebeurt is Amerika daarin van doorslaggevend belang. Ik kijk daarom al jaren naar wat daar aan de hand is en hoop dat zij daar eindelijk tot inzicht komen en de noodzakelijke nieuwe weg gaan inslaan. De functie van hun president is om het verkeerde zo op de spits te drijven dat het voor iedereen duidelijk wordt wat fout is en waarom compassie, medemenselijkheid en liefde dichter bij het echte menszijn liggen dan zelfverrijking, onderlinge strijd en misbruik van de ander.

Ik heb het idee dat het hier veel minder de verkeerde kant op is gegaan dan daar, wat betekent dat wij ons ietwat rustiger naar die betere wereld kunnen bewegen, hoewel we in principe dezelfde weg moeten gaan.

De ellende in de wereld verhindert me niet om om me heen te kijken en te genieten van wat ik zie. Leven in het nu zal ik maar zeggen.

Groeten

René