MIST: DAT IS NOU JAMMER

 

mi1

De helft van mijn mistfoto’s die ik gisteren nam ben ik kwijt geraakt. Voor de tweede keer dit jaar gebeurde me dat op dezelfde manier, maar met mijn andere camera.

Als hij een rondje van 10.000 foto’s heeft gemaakt moet hij opnieuw vanaf 1 gaan tellen, en dat doet hij in een andere map. En aangezien ik gewend ben maar één map te openen ben ik niet alert op het bestaan van een tweede map, want over een rondje van 10.000 foto’s doe zelfs ik een hele tijd. En ik deliet de chip altijd meteen, dus als ik er achter kom is het te laat.

En het zijn natuurlijk altijd de mooiste foto’s die je mist, ook van deze mist.

Maar ik kan dit soort dingen tegenwoordig goed hebben, vanwege mijn manier van in het leven staan, maar ook omdat zulke zaken de laatste tijd wel vaker gebeuren, je raakt er aan gewend.

Heel veel dingen gaan ook kapot de afgelopen tijd, dat gebeurt ook altijd tegelijk. Zo is de camera die ik het vaakst gebruik nu in reparatie: stelde niet meer scherp. Maar ook daarover wind ik me niet op.

groetjes

rené

mi2

 

mi4

 

mi5

 

mi6

 

mi7

 

mi8

 

mi9

 

mi10

 

 

Geplaatst in photography | Een reactie plaatsen

ZONNEWENDE-FEEST

 

KERST1

Altijd een speciale dag, 21 december. Hoewel de winter nu pas begint gaan de dagen weer lengen, en dat is een prettig idee.

En dat vier ik vandaag : op de tuin is een erwtensoep-borrel en vanavond het eerste optreden met het koor waar ik net bij zit.

Maar vooral: mijn blog is jarig vandaag. Ik ben hiermee begonnen op 21 december 2005 met het idee dat ik één jaar lang, van zonnewende tot zonnewende, elke dag een foto uit mijn raam wilde plaatsen, op de dag zelf gemaakt. Dat was een hele klus, maar het is wel gelukt. Alleen tijdens de drie weken die ik met vakantie was heb ik foto’s geplaatst die ik korte tijd daarvóór had gemaakt. Het is hier nog steeds terug te vinden in het archief rechts beneden, alleen het begin is niet helemaal goed geregistreerd.

Een mooie gelegenheid ook om iedereen prettige of doenlijke feestdagen toe te wensen. Ben zelf eerlijk gezegd altijd blij als het weer voorbij is: dan begint het traject naar de lente pas echt.

Groetjes

René

Geplaatst in photography | Een reactie plaatsen

DELFT 3: INDUSTRIE-TERREINEN

gis1Fabrieksterreinen, ik ben er dol op. En hoe ouder en smeriger, hoe beter. En het liefst al een eeuwigheid niet meer in gebruik, verlaten en overwoekerd geraakt, overgelaten aan de elementen.

En dat vond ik allemaal in Delft, niet héél uitgebreid, maar toch…. Eigenlijk was er op de keper beschouwd maar één gebouwtje dat geheel aan mijn verlangens naar aftandsheid voldeed, maar dat deed het dan ook perfect. Jammer dat we het terrein niet op konden en binnen konden fotograferen, maar ook alleen van de buitenkant af was het smullen.

Smul met me mee, als je er van houdt tenminste.

Ik vraag me wel eens af waarom ik daar zo van houdt. Het heeft geloof ik te maken met vrijheid, niet vastzitten aan hoe “het” moet zijn, geen status, geen verwachtingen. Of de tijdelijkheid der dingen, dat kan ook. Het heeft misschien ook te maken met een hang naar het “echte” leven, er is niets wat niet nodig is op zo’n fabrieksterrein, geen nagelstudio’s of parfumerieën zal ik maar zeggen. Al weet je nooit wat voor onzin ze in zo’n fabriek maken, dat dan ook wel weer. Want ik verbaas me steeds meer over waar men zich tegenwoordig mee bezig houdt, dat drijft steeds meer weg van wat ik belangrijk vind. Je zou ook kunnen zeggen dat er steeds meer compensatie gezocht wordt voor DAT.

Zoiets.

Groetjes

rené

gis2

 

gis5

 

gis4

 

gis7

 

gis6

 

gis9

 

gis11

 

gis12

 

gis13

 

gis14

 

gis15

 

gis16

 

gis17

 

gis18

Dit was al Rijswijk:

gis19

 

gis20

 

gis21

 

gis22

Vanaf het fabrieksterreinen-gebied zag je de trein de tunnel in gaan naar het nieuwe station waarvan de perrons ondergronds liggen:

gis23

 

Geplaatst in photography | Een reactie plaatsen

DELFT 2: BEKLIMMING VAN DE TOREN VAN DE NIEUWE KERK

 

d1

Ik ben al heel wat torens op geweest samen met Jan: om maar wat te noemen: de hoogste kerktoren ter wereld met zijn ongeveer 163 meter, in Ulm, en nog kort geleden de hoogste in Nederland n.l. de Dom in Utrecht, die is geloof ik iets meer dan 100 meter. Dus aan de hoogte lag het niet dat Jan geheel onverwacht enigszins hoogtevrees kreeg op de op één na hoogste van ons land. En er waren meer mensen die tegen de muur geplakt stonden op de transen. Ook ik kreeg even dat rare gevoel in mijn buik, al had ik het niet zo erg als Jan en die anderen.

We spraken een echtpaar waarvan de vrouw het ook niet meer had, en waren het eigenlijk snel eens over de oorzaak: op de eerste plaats waren de transen vrij smal, dus als je iemand wilde passeren moest er eentje dicht langs de “balkonrand” lopen. Maar het ergste was dat die lager was dan we dat ooit meemaakten: bij mij een centimeter of twintig boven de navel maar ik ben vrij klein, Jan is langer dus die stak er nog meer boven uit. En dat gaf het gevoel dat je zo over de rand kon kieperen. Je kan het een beetje zien op de foto hieronder: bij de twee mannen komt de rand bijna tot de navel zo lijkt het, en de foto is ook nog eens van beneden af genomen dus optisch is de rand hoger dan dat hij in werkelijkheid is.

Groetjes

rené

d2

Op de achtergrond Hugo de Groot:

d3

Voordat we de toren in gingen konden we nog even een glimp van het interieur van de kerk opvangen:

d4

1669:

d5

 

d6

En we gingen nog hoger:

d7

Je ziet aan zijn houding het ongemakkelijke:

d8

Het prachtige stadhuis:

d9

Ze waren, zie rechts, bezig een kerstmarkt op te bouwen:

d10

De beestenmarkt, alle huizen zijn Horeca-ondernemingen:

d11

 

d12

 

d13

Even scheen de zon in de verte:

d14

 

d15

 

d16

Deze poort had ik niet als zodanig herkend, anders had ik hem beter genomen, moest hem heel erg uitvergroten op een foto:

d17

Even over de rand gekeken, dat was echt eng:

d18

Na de toren zijn we naar dat gezellige gebied ten noorden van Delft gegaan, daar komt nog een blogje over want dat was erg fotogeniek (als je daar van houdt dan):

d19

 

Geplaatst in photography | Getagged , , | Een reactie plaatsen

DELFT 1: HET OUDE EN HET NIEUWE STATION

 

del1Een tijdje geleden was ik met fotomaatje Jan al eens in Delft geweest, op de terugweg van de Maasvlakte, maar dat was te kort en daarom hadden we toen besloten er nog eens heen te gaan. En dat gebeurde gisteren.

Jan heeft er ongeveer 18 jaar gewoond en is er vanwege een traumatische ervaring in het relationele vlak weggegaan. En ik heb er drie maanden gewoond : dat was een van de zwartste periodes in mijn leven. Ik ging op de TH studeren, en dat bleek een grote vergissing want ik snapte er ondanks mijn Gymnasium B helemaal niks van, en heb er bovendien een vreselijke ontgroeningstijd meegemaakt. Dus ons afscheid van Delft zou je traumatisch kunnen noemen.

Ik moet er de laatste tijd af en toe aan denken.

Op de eerste plaats omdat ik al 7 weken verkouden ben: ik heb het idee dat mijn zwakke bronchiën aan mijn Delft-tijd te danken zijn. Ik woonde op de Oude Delft met een roommate: een gemeenschappelijke woon/ studeerkamer en aparte slaapkamers. Mijn slaapkamertje was een bedstee onder het dak: matras en 20 cm ernaast, en tochtig en steenkoud. Ongelooflijk verkouden geworden.

En op de tweede plaats omdat ik tijdens mijn ontgroening te vuur en te zwaard het, wat ik toen noemde, fatalisme heb verdedigd: dat je geen invloed op je leven hebt. Ik was daar nooit mee bezig geweest, het kwam voor mezelf echt uit de lucht vallen, maar ergens in mij zetelde die overtuiging kennelijk.  En tegenwoordig ben ik daar nog steeds van overtuigd en  op een andere manier mee bezig, alleen is het nu niet negatief ingekleurd en noem ik het dus geen fatalisme meer. De leven-gevende kracht ontrolt zich naar mijn idee zoals die zich ontrolt, en daar heb je weinig invloed op. Hoe meer je WIL, hoe groter je ego wordt, en hoe minder ontvankelijk je wordt voor dat andere. Kort door de bocht gezegd, want het ligt wel iets genuanceerder.

Groetjes

rené

PS: dit is pas het eerste fotoblog van Delft, alleen over het oude en nieuwe station, er komen er nog twee.

del2

 

del4

Het nieuwe en het oude station:

del5

 

del6

De achterkant:

del7

 

del8

We kwamen twee medewerkers van het bedrijf tegen dat het oude station gaat verbouwen tot een pizzeria. Leuk gesprek gehad, en we mochten even binnen fotograferen:

del9

 

del10

Jan kon zich nog dit kunstwerk in het oude station herinneren:

del11

 

del12

 

del13a

 

del14

De twee mannen waar we mee spraken en van wie we binnen mochten fotograferen:

del15

 

del16

 

del17

 

Geplaatst in photography | Een reactie plaatsen

PARADIJSVOGELS

 

um40

Ik ben er altijd een beetje jaloers op. Af en toe draag ik kleding met iets meer kleur dan donkergrijs of zwart, maar dat is uitzondering. En toch zou ik het leuk vinden als ik het durfde, of lekker vond. Maar ik heb ooit eens van iemand gehoord dat je met donkere kleding je energie bij je houdt, en dat zou dan gunstig zijn voor mensen waarvan de energie alle kanten op wappert, in de zin dat dan dus de energie NIET alle kanten opwaait. En ik ben kennelijk zo iemand. Dat zou dan de reden zijn dat junks b.v. altijd donker gekleed gaan.

Enfin, ik vind het altijd sowieso een prachtig gezicht, dat moge duidelijk zijn.

Groetjes

rené

Dit blijkt Stephen West te zijn,  een bekende breier en ontwerper, las ik als reactie van José de Jong. Vond veel op internet over hem, HIER een promotiefilmpje met hemzelf, hier in de buurt opgenomen:

um41

 

um42

 

um43

Vrotzkoes kwam ook weer eens voorbij, tien jaar geleden maakte ik een gedicht over hem, zie HIER:

um44

De ultieme paradijsvogel was natuurlijk Fabiola, hoewel ik zijn/haar outfit niet altijd even smaakvol vond:

um45

 

Geplaatst in photography | Getagged , , | 2 Reacties

LOPEND OVER DE NIEUWMARKT

nm1Na het koffie drinken met een vriend op het Waterlooplein ben ik in mijn eentje naar de Nieuwmarkt gelopen. Ik had mijn camera bij me en besloot de Waag eens van dichtbij te bekijken. Daarbij werd ik met de eerste van twee persoonlijke herinneringen geconfronteerd: ik zag de gevelsteen van het Lucas Gilde, een gilde van o.a. kunstschilders, boekdrukkers graveurs en glazeniers. Mijn vader heette Luc, en die is op minder dan 50 meter van die steen geboren, in het huis dat nu Latei is. Ik zeg af en toe als ik er langs kom in gedachten “dag pap”.

Na wat andere ornamenten van de Waag gefotografeerd te hebben bedacht ik opeens dat er in het verleden ooit een soort metalen plaquette is gelegd ter gelegenheid van de renovatie van het plein, met als eregast de terminaal zieke Aafke Mebius, een van de buurt-iconen van die tijd, ik kende haar erg goed. Ik was benieuwd of het er nog was, wist ongeveer waar hij zich moest bevinden. En ja hoor, onder de sneeuw verscholen vond ik hem. En later in de middag ben ik naar foto’s van die gelegenheid gaan zoeken: ook gevonden, het zijn de laatste twee van dit blog.

En natuurlijk ook op en vanaf de Nieuwmarkt ándere foto’s gemaakt, staan hier ook.

Groetjes

rené

nm2

 

nm5

 

nm4

 

nm3

Weinig marktstallen gisteren, alleen de kaasboer en natuurlijk de groentenstal van de familie Oudewater:

nm7

Ze hadden het café achter deze groene mannetjes en vrouwtjes die de buurt gaan schoonmaken en voorheen in het oranje waren, vroeger Belmondo genoemd, naar de Franse filmster, maar daar kwamen de erven Belmondo achter en het werd door hen verboden, dus toen hebben ze dat zo opgelost:

nm8

 

nm9

 

nm10

Tijd is maar een relatief begrip, dat wordt hier weer treffend mee geïllustreerd:

nm11

 

nm12

Flesseman uit 1929, mijn vader heeft het zien bouwen, en het ooit in brand gestane huis ernaast uit 1674:

nm13

Café Gewaeght, heel heel vroeger van Fietje Wels die in Flesseman woonde (staat in mijn fotoboek), o.a. bekend om zijn uitbundige feestverlichting:

nm14

 

nm17

De kaasboer vanaf het plein:

nm16

 

nm18b

 

nm19

 

nm20

Rechts Aafke Mebius bij de plaatsing van de plaquette in mei 2006. Naast haar Els Iping, ik geloof dat ze toen wethouder was voor de PvdA. Laatst las ik een artikel in het Parool waarin een journalist zijn ongelijk bekende en haar min of meer excuses aanbood omdat hij haar toen vreselijk had aangevallen om haar pleidooi dat Amsterdam voor de Amsterdammers moest blijven, en dat dat gevaar liep door de commercie en het toerisme. Ze heeft helaas gelijk gekregen, het is niet meer terug te draaien nu:

nm21

 

nm22

 

Geplaatst in photography | Getagged , , | 2 Reacties

DE LAATSTE SNEEUWFOTO’S

 

na1Eigenlijk vind ik dit de mooiste sneeuwfoto’s die ik in deze periode maakte: die van maandagavond vanuit mijn eigen huis. Hoge ISO-waarde dus erg korrelig, maar desalniettemin.

Het licht is steeds fantastisch: kunstlicht op sneeuw. Soms moest ik wat geel of rood weghalen, dat wel: de foto’s van de joggers en die van het meisje dat een sneeuwbal in de lucht gooit waren knalrood door de rode neon-letters van coffeeshop Reefer hier tegenover.

Gisteren de hele middag hier aan gewerkt, ja je hebt een hobby of niet, ik heb me geen seconde verveeld.

Groetjes

René

na2

Een voorbijganger ging spontaan deze auto duwen omdat de banden geen grip op de weg kregen:

na3

 

na4

Deze foto was dus knal en knalrood, ik hou ervan om zoiets dan toch toonbaar te maken:

na5

Schutkleur:

na6

Slipperieslap:

na7

Zij gaf het op:

na23

 

na9

 

na12

 

na11

 

na10

Deze was dus ook knalrood:

na13

Kennelijk zijn nog niet alle gezinnen Amsterdam uit verhuisd, wat wel de trend is las ik laatst vanwege de bespottelijke huizenprijzen door het onvolprezen kapitalistische systeem:

na14

 

na15

 

na16

 

na17

 

na18

 

na19

 

na21

 

na22

 

na8

 

Geplaatst in photography | Getagged , , | Één reactie

EXPEDITIE ADAM-TOREN

 

ada1Ik had gisteren het idee dat het misschien wel leuk zou zijn om Amsterdam onder een witte deken te zien liggen van bovenaf. Vanaf de ADAM-toren, dus niet helemaal erboven maar toch.

Dat viel tegen. Toen we om een uur of half vier de nieuwe jaarkaarten hadden gekregen en naar boven wilden trok het helemaal dicht. Daarvóór kon je nog behoorlijk ver kijken, maar dat hield dus op. Bovenop de toren konden we amper de overkant van het IJ zien. Bovendien waaide het enorm en was het dus sowieso moeilijk fotograferen: ik hield de plu vast en Jan fotografeerde dan, en andersom. Enfin, na 5 minuten hielden we het voor gezien en zijn we koffie en gebak gaan nuttigen in het restaurant aldaar. En dat was erg gezellig. Maar voordat we dat deden hebben we er nog even rondgelopen en door de ramen heen de nabije zichtbare omgeving gefotografeerd, daar zijn de meeste foto’s van.

Beneden was het fotografisch interessanter: het EYE en bij en op de pont. Maar de mooiste foto’s van de dag maakte ik toen ik bijna thuis was: n.l. van de Zuiderkerk, en toen ik eenmaal binnen was: n.l. vanuit mijn eigen woning, die laatste komen nog.

Ondanks dat het heel anders liep dan we van tevoren hadden gedacht was het toch erg leuk: dat krijg je als je je niet aan je eigen verwachtingen vastklampt.

groetjes

rené

ada2

De warmste plek in EYE, geen idee wat daar is, de keuken is elders:

ada4

Het uitzicht vanaf de koffie- en taart-plek:

ada6

 

ada7

 

ada10

 

ada9

 

ada11

 

ada12

 

ada13

 

ada14

 

ada15

 

ada16

 

ada17

 

ada18

 

ada19

 

ada20

 

ada21a

 

Geplaatst in photography | Getagged , , | Één reactie

WINTERS AMSTERDAM

 

s1De sneeuw bleef uiteindelijk toch nog liggen, dus ben ik toch gaan fotograferen. Helaas bleef hij ook vallen, dus dat was, ook al omdat het stevig waaide, een hele klus. Ik ben net zo lang door gegaan totdat ik vanwege ijskoude vingers het knopje van mijn camera niet meer kon voelen.

De foto’s zijn in volgorde van nemen, dus je kunt mijn route uit de foto’s destilleren als je Amsterdam goed kent. Maar voor degenen die dat niet doen: grosso modo van het sluisje voor mijn deur via de Raamgracht naar de Koveniersburgwal, via de Damstraat naar de Dam en via het Beursplein door het steegje naast het politiebureau naar de Oude Kerk en via de Oudezijds en de Nieuwebrugsteeg naar de Prins Hendrikkade en toen via de Geldersekade terug.

En toen moest ik ZO nodig plassen dat ik iets deed wat ik niet voor mogelijk had gehouden: in een hoekje op de Geldersekade, ik kon zelfs de krul bij de Waag niet meer bereiken. Vond het niet kunnen, maar ik had geen keus.

groetjes

René

s2

 

s3

 

s4

 

s5

 

s6

 

s7

 

s8

I LOVE AMSTERDAM in sneeuwschrift: dat zag ik trouwens pas thuis op de foto:

s9

 

s10

 

s11

 

s30

 

s13

 

s14

Dat huisje met die drie rode lampen is volgens mij nummer 28 waar Mien Sligte, blonde Mien de vrouw van Haring Arie, woonde en werkte: ik heb haar in haar nadagen nog maaltijden bezorgd van Flesseman, voordat zij daar naartoe kwam en uiteindelijk in het Mozaïekhofje ernaast is overleden:

s15

 

s16

 

s17

 

s18

 

s19

 

s20

 

s21

 

s22

 

s23

 

s24

 

s25

 

s26

En weer thuis:

s27

Toch langer buiten geweest dan ik dacht: één uur en drie kwartier:

s28

 

Geplaatst in photography | Getagged , , | 4 Reacties