HERFST: NATUUR IN FRANKENDAEL

 

f1Maandag kwam ik per ongeluk in Frankendael terecht en was werkelijk helemaal verbijsterd hoe mooi dat is in de herfst. Het is een park met hier en daar “echte” natuur, en dat gedeelte heb ik hier proberen weer te geven.

Omdat de zon maandag niet scheen ben ik er gisteren naar terug geweest omdat het toen wél heel zonnig was, maar dat viel toch wat tegen omdat hij al te laag stond. Ik wilde een paar bomen met fel rode bladeren in zonlicht fotograferen, maar was daar dus te laat voor. Gelukkig waren ze ook in bewolkte omstandigheden erg rood, ik denk dat je op de foto het verschil eigenlijk niet ziet.

groetjes

rené

f2

 

f3

 

f4b

 

f9

 

f5b

 

f7b

 

f8

 

f11

 

f10

 

f12

 

f13

 

f14

 

f6

 

f15

 

f16

 

f19

 

f20

 

f21

 

f22

 

f23

 

f24

 

f25

 

f26

 

f27

 

Geplaatst in photography | Getagged , , , | Een reactie plaatsen

STRAND VAN ZANDVOORT MET ZONSONDERGANG

za1Gisteren naar het strand van Zandvoort geweest. Daar kwam ik aan om 13.00 u. en ging er pas weg om  17.45 u., na de zonsondergang. Heerlijke temperatuur en weinig wind, bijna tot het strand van Noordwijk gelopen.

Een van de mooiste zonsondergangen die ik ooit zag: ongelooflijk rood. En daar veel teveel foto’s van gemaakt. Iedereen stond trouwens te fotograferen, het was ook spectaculair mooi.

groetjes

rené

 

za2

Ik zag nog een paar mensen de zee in gaan, zelf een blote:

za3

 

za4

Ook Zandvoort heeft zijn pontsteiger. Ik bedacht trouwens net een mooie voor die in Amsterdam: DE KAKSTOEL:

za5

Waterfiets:

za6

Engelenvleugels:

za9

Hoge nood:

za11

 

za12

 

za13

 

za15

 

za16

 

za17

 

za18

 

za19

 

zo1

 

zo2

 

zo3

 

zo4

 

zo5

 

zo6

 

zo7

 

zo8

 

zo9

 

zo10

 

zo11

 

Geplaatst in photography | Getagged , | Één reactie

MIJN ZINGENDE ZAAG: EEN TERUGBLIK

 

zz1Dit was een soort publiciteits-foto, gemaakt in het trapgat van mijn woning in de Ruyschstraat waar ik een gordijn had in het trapgat vanwege de tocht.

Ik weet niet hoe het komt maar opeens ben ik met zaag-foto’s en opnames bezig. Tot ik in 1999 met zingen stopte, van de ene op de andere dag, heb ik daar ontzettend veel plezier aan beleefd. Meer nog dan aan mijn solo-optredens met mijn serieuze liedjes omdat ik bij die zaag-optredens niet zo bang was dat ik niet goed zou zingen, want dat was daarbij minder belangrijk, het ging toch meer om de act.

Ik gebruikte allerlei attributen zoals b.v. cocosnoten bij de Postiljon om paardenhoeven na te doen, maar ook een pruik, een roze bril en nog zo wat. Een hele koffer vol van dat soort spullen heb ik een aantal jaren geleden aan Willem Blootvoet, marktkoopman die ik goed ken en waarmee ik ooit een liedje maakte over Job Cohen, cadeau gedaan. Net als mijn gitaar en mijn saxofoon.

Ik ben echt ontzettend verbaasd wat ik allemaal zie en hoor. Bijvoorbeeld dat ik ALLE begeleidingen van die zaagliedjes zelf op de synthesizer heb gemaakt. Ik kan niet piano spelen maar wel noten lezen, dus ik speelde dat maat voor maat in en zei dan tegen die synthesizer dat hij dat precies op de tel moest zetten, en dat deed hij. Maar ook al die attributen die ik maakte of vond, en die vertalingen en interpretaties.

Het was echt een feestje om dit blog te maken.

Groetjes

rené

PS: om de liedjes te horen moet je op de driehoekjes DUBBELklikken.

Hier zing ik “DE ROZE BRIL”,  mijn “vertaling” van “LA VIE EN ROSE”:

zz2Hier een AUDIO-opname van DE ROZE BRIL:

 

En hier speel ik DE POSTILJON, zie ik aan de door mijzelf persoonlijk doorgezaagde (met een figuurzaag) cocosnoot.

Locatie is mijn toenmalige stamkroeg de SHAKOO aan het ‘s-Gravelandseveer. Ik heb daar een paar keer opgetreden en ook een liedje over dat café gemaakt:

zz3En hier is de POSTILJON te horen, een ongelooflijk moeilijk nummer want ik moest steeds wat anders pakken: en soms tegelijk zingen en zagen:

Ik heb met Gerrit-Jan Sap, de tenor van onze Close-Harmony-Groep de 4 STEPS die aan AIDS overleed, een Franstalig programma gemaakt onder regie van Marcel Sijm ( of Juan Tages, begin te twijfelen: blijkt de laatste, vertelde Piet Capello, die ons nota bene op piano heeft begeleid wat ik ook vergeten was, op facebook) waarin ik behalve zaag ook saxofoon en gitaar speelde. Het masker is door Fré Pattipilohy gemaakt, het is een zwaan die ik op mijn hoofd zette als ik Le Cygne (de Zwaan) van Saint Saëns speelde op de zaag. Piet zei dat het programma o.a. 1 x in OCCII en daarna 1 x in het Pleintheater is gedaan. het programma heette “Parlez Moi D’Amour”:

zz4Van Le Cygne heb ik helaas geen opname, maar Lily Marlene is ook leuk (mét bijpassend kinder-xylofoontje) en past mooi in de sfeer van wat we daar deden:

Dit is wel het mafste waar ik ooit aan mee gedaan heb. Het was een krankzinnig bewegingsstuk van Manita Bruinenberg getiteld “Ik Snij De Ui Tot Jij Huilt”. Ik had maar een klein, edoch leuk rolletje. Ik moest als circusdirecteur opkomen en een paar maten op de zaag spelen waarna ik werd dood geschoten. Op het laatst moest ik ook nog iets op een trampoline doen, maar ik herinner me dat ik toen vreselijke rugpijn had en een beetje speelde dat ik woest op en neer ging op dat ding terwijl ik nog geen 5 cm omhoog ging:

zz5

Een keertje aan een travestie-gebeuren in Toomler’s aan het MAX EUWE-plein meegedaan. De zingende zaag haalde ik uit mijn decolleté, herinner ik me nog:

zz6

Hier speel ik in de kleine zaal van het CONCERTGEBOUW, ja ja. Een rijke kennis waarmee ik toen kort in een koortje zong had die zaal afgehuurd en liet allerlei mensen die hij kende daar optreden. Hij zong zelf natuurlijk ook:

zz8Ik weet zeker dat ik PARLEZ MOI D’ AMOUR speelde maar daar heb ik geen opname van. Wel van BEN JE EENZAAM VANNACHT dat ik daar waarschijnlijk ook speelde, en dat heb ik wel en staat hier onder:

Nog een andere act die ik deed in Toomler’s, geen idee meer wat:

zz7Het moet een nummer over schoonmaken geweest zijn maar hoe ik mijn hersens ook pijnig, ik weet het me niet meer te herinneren. Het is vast niet DE OUWE JACOB GEWEEST, maar misschien ook wel, daar heb ik in ieder geval een opname van. Ik speelde de oude jacob die zo boos is dat zijn dochter zo laat op bezoek komt dat hij zich dood houdt, dat maakte ik duidelijk door de laatste strofen met de ogen dicht te zingen en dan op het einde één oog even open te doen:

Groot podium, maar ik herinner me er niks meer van. heel in de verte zegt een stemmetje dat het op de Dam was, maar geen idee in het kader waarvan:

zz9

Fré Pattipilohy organiseerde in zijn huis aan de Amstel muziekmiddagen. Hier speel ik met de jong overleden bassist Theo Hoogstins:

zz18

Als je het theater kent kan je het haast niet geloven maar dit was in het Pleintheater dat geheel in kerststemming was gebracht, met stoeltjes en tafeltjes vóór de tribune voor de kerstshow van Molly Strichnine, die mij hier aankondigt in mannenkleren, wat bij Gert een zeldzaamheid is op het toneel. Het blijkt, volgens Piet Capello, in OCCII te zijn geweest, hoewel ik zeker weet dat ik bij Molly ooit in een kerstshow zat in het Pleintheater, maar dat was dus een andere keer:

zz10

Koninginnedag:

zz11

In Leewarden had ik met Alfred Stücki een act als Bernard en Juliana. Ik had een soort opklaptent gemaakt van een droogmolen, die hoefde je alleen maar open te klappen en je had ruimte om je om te kleden, erg handig, dacht ik. Toen ik aan het zagen was begon het publiek opeens erg hard te lachen. Ik dacht, het is misschien wel leuk wat ik doe, maar ook weer niet zó leuk. De omkleed-tent bleek omgewaaid en Alfred stond in zijn onderbroek zich om te kleden. Ik was bij het maken van die handige opklap-kleedkamer even vergeten dat het wel eens kon waaien (wat het in Friesland natuurlijk wel eens doet):

zz12

Dit was op een van de SAIL AMSTERDAM dagen. Ik weet nog dat je werkelijk NIKS van die zaag kon horen:

zz13

Met de opvolger van de Close Harmony de 4 STEPS, 5 STEPS TO HEAVEN geheten refererend aan de overleden tenor Gerrit-Jan Sap van de 4 STEPS, hadden we een programma gemaakt dat PARC MONCEAU heette. Daar speelde ik ook zaag in. Ik had trouwens de lantaarn gemaakt die je op kon klappen en echt brandde (220 Volt). Het hekwerk van het park bestond uit een door mij gevonden baby-box:

zz14

Op het homo-korenfestival VARIOUS VOICES in 1997 in München speelde ik ook zaag. Een opname daarvan heb ik al eens op dit blog gezet en staat hier nu weer onder de foto. Ik had de Hawaïi-slingers gemaakt van plastic bloemen die ik overal vandaan had gehaald. We kwamen op in pijen die ik ook had gemaakt: grote lappen met een gat er in, en die deden we op een gegeven ogenblik uit en dan kwam de hoela-outfit tevoorschijn. Die helmen en die sinasappels ook gemaakt, ik deed bijna alle rekwisieten. De ukelele was ook van mij, verpakt in een vioolkist die ik bij het grof vuil had gevonden:

zz16Hier een van de nummers die we daar deden, niet helemaal goed maar wel leuk:

 

zz15

Dit was volgens mij in het witte kerkje van Durgerdam, ter gelegenheid van een huwelijk of zoiets. Ik zal daar wel niet mijn enige schunnige liedje gedaan hebben, maar bij deze zet ik dat wél onder deze foto:

zz19SUKIYAKI IN YOKOHAMA, niet voor gevoelige types. Maar ja, ik wilde kennelijk af en toe provoceren, net zoals ik indertijd een liedje heb gemaakt tegen het homohuwelijk dat ik nota bene gezongen heb bij de gay-dating show van Hellun Zelluf in de Mazzo (staat in de rechterkolom van dit blog). Overigens ben ik daar tegenwoordig niet meer tegen.

 

De foto hieronder is van mijn laatste optreden, in 1999 in de schelp in het Vondelpark. Er zaten ongeveer 30 mensen, die ik allemaal kende, terwijl er 600 konden zitten. Nou was het wel na een regenperiode, maar toch. Ik dacht naar aanleiding daarvan: het is mooi geweest. Van tevoren had ik dat idee trouwens eigenlijk ook al gehad, want ik had een soort totaal-programma gemaakt van wat ik kon, soort afscheid met een goed product. Altijd al gedacht dat ik op mijn 49ste met zingen zou stoppen, en altijd gedacht dat ik dan in een enorm gat zou vallen. En dat gebeurde dus NIET: ik ging zonder dat ik dat bedacht had heel intensief fotograferen en dat doe ik nog. Ik  heb dat wel anders aangepakt: ik had niet het vage beeld, zoals met zingen, dat ik daarvan ooit zou willen kunnen leven maar ik wilde gewoon doen wat ik leuk vond, zonder ambitie. En dat pakte wonderwel goed uit:

zz17

 

Geplaatst in photography | Getagged , | Één reactie

HOUTHAVEN-KWARTIER 2

 

p23Vervolg van de fotoserie die ik gisteren geplaatst heb.

Qua onderwerpen zijn er wel wat overlappingen met mijn eerste bezoek aan dit gebied waar ik verslag van heb gedaan, dat was een paar maanden geleden, maar toch zijn de foto’s weer anders. Volgens mij is het zelfs moeilijk dezelfde foto’s te maken van iets waar je eerder al foto’s van hebt gemaakt, hoewel ik wel mijn eigen foto-stijl een beetje denk te herkennen.

In dit blog foto’s van de Pontsteiger van binnenuit.

groet

rené

Voorbijvarend binnenvaartschip:

p24

 

p22

 

p25

Wat een schatje hè. En wat een prachtig stevig hek:

p26

Een poesdel? Of poezel? Dat beest moet natuurlijk verdoofd zijn geweest want een kat laat zich niet scheren, dus ik denk dat het om medische redenen gedaan is. En ik hóóp het ook:

p27

 

het REM-eiland in het prachtige herfstlicht:

p29

 

p30

Ze kunnen aardig wat tillen die kranen:

p31

We moesten trouwens een tijdje schuilen want het begon flink te regenen, deze foto is vanuit de overkapping waar we stonden:

p32

je kan aardig dicht bij de haven komen:

p34

 

p35

 

p36

 

p37

Het licht en de luchten waren prachtig:

p38

Scheepswerf DAMEN aan de overkant van het Noorzeekanaal dus op een behoorlijke afstand. Ik had in mijn hoofd dat die al lang failliet was, maar niet dus:

p39

Op de terugweg van de haven naar de Pontsteiger zagen we dit:

p40

Nog eens de Pontsteiger met spiegeling:

p41

Op de binnenplaats van de Pontsteiger:

p42

 

p43

Dit vind ik wel een aparte:

p44

Vanaf de binnenplaats van de Pontsteiger:

p45

Idem:

p46

 

Geplaatst in photography | Getagged , , , , | Een reactie plaatsen

HOUTHAVEN-KWARTIER 1

 

p1De wekelijkse foto-safari vond dit keer plaats rond de Houthaven in onze stad. Ik was daar een tijdje geleden (iets meer dan een maand, blijkt) al geweest en heb daar toen een blogje over gemaakt, maar voor Jan was het helemaal nieuw. Trouwens, eigenlijk voor mij ook: ik had tenminste het gevoel dat ik er weer heel andere foto’s maakte dan de eerste keer. En bovendien had ik opnieuw het gevoel of ik in het buitenland was, het is werkelijk een heel aparte wijk aan het worden.

Of het klopt dat ik heel andere foto’s heb gemaakt ga ik hierna bekijken. JA GELUKKIG, TOCH BEHOORLIJK ANDERS, ZIE HIER. Wat in ieder geval anders was was het bezoek aan de Pontsteiger: daar kon je nu in, je kon nu althans op het binnenterrein komen, en dat was de vorige keer zeker niet mogelijk. Bovendien hadden we nu een leuk gesprek met een paar bouwers. Een van hen vertelde dat een hoekhuis van de rij huizen waar we naast stonden 1,1 miljoen euro kostte en dat de tussenliggende huisjes voor acht ton de deur uit vlogen.

Je zag de prijzigheid wel aan de bouw af moet ik zeggen: overal zijn dure materialen gebruikt, het ziet er allemaal heel kostbaar uit, maar wel smaakvol. Voor iemand met een modaal inkomen is het gewoon onmogelijk om daar te wonen. Amsterdam is hard op weg een soort Londen te worden: daar kunnen zelfs mensen met redelijk goede banen niet meer in het centrum wonen, dat is gewoon te duur. Daar hadden we het met de bouwvakkers ook over, eentje opperde dat man en vrouw wel allebei moesten werken om dat te kunnen betalen. Maar dan nog.

De eerste foto is een van de allerlaatste foto’s die we er namen, nadat we uit de wijk en de haven terug waren gekomen en weer langs de pontsteiger kwamen en die prachtige spiegeling zagen. Vanaf foto 2 is het min of meer in volgorde van nemen.

groetjes

rené

Dit was de eerste foto die we namen vrijdag. Ik besefte ook opeens waarom het gebouw Pontsteiger heet: ernaast meert een van de ponten naar Noord aan, die naar de Distelweg:

p2

 

p3

 

p4

Het meest prominente gebouw van de nieuwe wijk. Wordt een hotel natuurlijk, daar hebben we er hier nog niet genoeg van:

p5

Een van de mannen waar me een tijdje mee spraken:

p6

Ik denk dat hier een parkeergarage onder komt:

p7

Geen goedkope bouw, dat zie je. Linker gebouw bekleed met marmer of iets dergelijks:

p8

Geen sociale woningbouw denk ik:

p9

Gouden tegels aan de buitenkant, je moet ook goud verdienen om hier te wonen:

p10

 

p11

Oude pont omgebouwd tot restaurant:

p12

Voormalige REM-eiland van waaruit Radio Noordzee uitzond, illegale muziekzender die zo wel kon uitzenden omdat ze buiten de Nederlandse wateren dit in zee hadden gezet. Ook tot restaurant omgetoverd:

p13

Het grote Anne Frank portret staat aan de overkant van het Noordzeekanaal:

p14

Met opzet scheef gebouwd net als die oude hoekhuizen aan de grachten, b.v. hoek Geldersekade-Rechtboomssloot:

p15

Waar het voor dient: geen idee:

p16

Tussen de poten van het REM-eiland:

p17

Scheepswerf aan de overkant van het Noordzeekanaal:

p18

Hoge trap aan het einde van een lange steiger, voor aanmerende boten. Doodeng:

p19

Dat oude “kleine” huis tussen de Silodam en dat andere grote gebouw is me eigenlijk nooit opgevallen:

p20

Venster op de hemel:

p21

 

Geplaatst in photography | Getagged , , , , | Een reactie plaatsen

DE MALLE JAAP SWINGT DE PAN UIT

 

m1Zo wordt de Montelbaanstoren ook wel genoemd en zo noem ik hem nu ook, want hij doet zijn naam in dit blog wel eer aan.

Eergisteren in de ochtend genomen.

In het water van de Oudeschans.

Er moet een bepaalde deining zijn, dan zit je in the groove. En dat was deze keer zo.

Ik had het blog daarom ook “DE MALLE JAAP IN THE GROOVE” kunnen noemen.

Maar dat heb ik niet gedaan.

Met timing heeft het overigens niks te maken, daar gaat het echt te snel voor, je moet gewoon doorknippen en hopen dat er iets leuks bij zit.

Groetjes

rené

m12

 

m2

 

m3

 

m4

 

m5

 

m6

 

m7

 

m10

 

m11

 

m9

 

Geplaatst in photography | Getagged , , , , , | Één reactie

NIEUWMARKTBUURT IN ALLE VROEGTE

 

bu1Gisteren werd ik om 4 uur ‘s-ochtends wakker en kon ik onmogelijk meer in slaap komen. Om half acht ben ik daarom maar naar buiten gegaan, verkouden of niet, je moet toch wát. De camera mee natuurlijk.

De eerste foto is van het einde van de wandeling, maar omdat het een van de mooiste is zet ik hem als eerste. De tweede en verder zijn in volgorde van nemen vanaf het begin. Dezelfde kerstversieringen-man op foto 2, maar met een verschil van bijna 2,5 uur. Niet dat ik zo lang gewandeld heb: ik heb ook nog een hele tijd in Latei, het geboortehuis van mijn vader, gezeten. Zelfs op de plek van mijn eerste herinnering want die was vrij.

Het licht was fantastisch. Ik had nooit gezien dat de reling-paaltjes aan de Prins Hendrikkade voor een deel goud geschilderd waren maar vond dat erg knap gedaan, en mooi. Toen ik een eindje verderop daar weer naar omkeek zakte mijn mond open van verbazing: ze waren weer helemaal groen: het was het gouden licht van de zon waardoor ze geschilderd waren geweest!!! Kijk maar naar de foto’s, het is werkelijk hallucinant.

Over de Montelbaanstoren komt nog een apart blog, want daar heb ik fantastische spiegelingen van gemaakt en dat zou nu teveel worden.

groetjes

rené

Zelfde kerstverlichting-ophanger. Bijna tien over half acht op de Zuiderkerkstoren:

bu2

 

bu3B

 

bu4

 

bu5

 

bu6

 

bu7

Dit is toch gewoon goud geschilderd, maar niet dus: zonlicht op de groene verf:

bu8

Idem:

bu9

Dezelfde paaltjes, bizar hè:

bu20

De IJ-tunnel-torens binnenskamers:

bu10

Van de Montelbaanstoren komt nog een apart blog:

bu11

Mét fotoraam:

bu12

 

bu13

Kromboomssloot:

bu14

Geldersekade:

bu15

Latei:

bu16

Kloveniersburgwal:

bu19

En weer bijna thuis, na bijna 2,5 uur:

bu18

 

Geplaatst in photography | Getagged , , | Een reactie plaatsen

AMNESIA

 

am1Komt het door het herfstweer? Of door mijn verkoudheid waardoor ik aan huis gekluisterd ben? Of door het besef in de herfst van mijn leven beland te zijn?

Ik nie weten, maar ik ben aan het terugkijken. Het begon er gisteren mee dat ik mijn oude liedteksten wel weer eens wilde zien. Ik heb er ongeveer 100 gemaakt en in een klapper staan, maar ik kon die klapper in eerste instantie nergens vinden, maar na een kwartiertje zoeken had ik hem.

Ik begon vooraan, wat betekent: bij de laatste teksten want de nieuwste deed ik altijd bovenop. Van heel veel teksten heb ik nooit liedjes gemaakt omdat ik ze niet goed genoeg vond, maar nu ik ze herlas viel het reuze mee. Een zo’n tekst, die ik onder dit stukje heb neergezet, ging over geheugenverlies en dat gerelateerd aan het maken van foto’s. Ik herkende mezelf er nog steeds in, of eigenlijk misschien nog wel meer dan toen. Het is een van de drie teksten die ik schreef in mei 1994, dus bijna 25 jaar geleden!!!

Vervolgens bedacht ik dat ik al een, vind ik nog steeds, goed liedje had gemaakt over terugkijken op je leven, met 365 foto’s van mijn eigen leven waar ik allemaal op sta als “filmpje”. Degenen die hier vaak kijken hebben dat vast gezien, maar voor anderen: HIER is dat te vinden. En toen bedacht ik dit blog: ik haal wat foto’s uit dat “filmpje” en zet die bij de tekst van AMNESIA. Ik bleek ergens ál de foto’s van dat “filmpje” nog te hebben en koos daaruit de portretten.

Die portretten deden me ook wel wat: ik zag de gelukkige en ongelukkige periodes in mijn leven er goed aan af. Ik heb er wat portretten bijgezet van ná het liedje en zag wat ik al wist: de huidige tijd is een hele goede voor mij, ondanks wat fysieke malheur en de toestand in de wereld. Maar wat ik ook leerde is dat alles wat geweest is er op een bepaalde manier niet meer toe doet.

Hier is de tekst van AMNESIA:

Ik ken een hele rare jongen

op het eerste gezicht is hij heel gewoon

geen vierkant hoofd met groene ogen

geen kikkerkop, geen duizendschoon

echt een doodnormaal persoon

 

hij lijkt een heel spontane jongen

zijn ogen open, maar iets té wijd

zijn blik iets té vol verbazing

er is iets vreemds waar hij aan lijdt

deze hele gewone jongen

is zijn geheugen volledig kwijt

 

ik noem hem vaak de foto-jongen

al heet hij eigenlijk Bas

altijd: camera in de aanslag

en 20 foto-albums in zijn tas

want hij herinnert zich alleen van foto’s

wie hij is en wie hij was

 

als je hem tegenkomt zegt hij: even zoeken

noem een jaartal, een maand, een dag

vindt hij je foto in zijn boeken

dan herkent hij je en zegt verrast

o ja, René, je bent veranderd

sta even stil, ik leg je vast

 

zonder foto’s is hij niemand

zijn beelden zijn z’n werkelijkheid

hij ziet het leven als een boek vol foto’s

voelt geen liefde, haat of spijt

hij hecht alleen aan dode plaatjes

echt een boy van deze tijd

 

Ik werd vandaag om 4 uur wakker en kon niet meer in slaap komen, ben maar wat gaan lezen in een boek van Adyashanti waar ik op en af aan bezig ben. En wat lees ik:

“Want als we het verleden loslaten, zouden we niet meer weten wie we waren. Dan zouden we onszelf niet meer kunnen hullen in het verleden. We zouden geen medelijden meer met onszelf kunnen hebben. We zouden in dit moment leven, en alleen dit moment, en we zouden onszelf zonder kritiek, schaamte en schuldgevoel aanvaarden”.

groetjes

rené

am2

 

am3

 

am4

 

am6

 

am5

 

am7

 

am8

 

am9

 

am10

 

am11

 

am12

 

am13

 

am14

 

am14b

 

am15

 

am16

 

am17

 

am18

 

am19

 

am20

 

am21

 

am22

 

am23

 

am24

 

am25

 

am26

 

am27

 

am28

 

am29

 

Geplaatst in photography | Getagged , , , | 5 Reacties

ARTIS REVISITED

 

artis1Gisteren voor het eerst sinds lange tijd weer eens naar ARTIS geweest.

Hoewel ik genoot kon ik het toch af en toe niet goed aanzien dat die dieren in kooien zitten.

Met name de olifanten in dat binnenverblijf, dat leek wel een soort gevangenis.

Maar ja, je kijkt met mensenogen, je weet niet of die dieren dat ook zo ervaren.

Het lijkt me sowieso psychologisch een ramp voor die beesten dat ze niks meer hoeven te doen voor hun voedsel: vooral de carnivoren, die weten helemaal niet meer hoe ze een prooi moeten vinden en doden, dus hun hele zijn wordt daarmee anders.

Ik zou ook aardig ontregeld raken als ik voor mijn eten niet meer naar de AH moest.

Het was wel lekker warm in het reptielenhuis, ook wij vonden dat.

Groetjes

rené

PS: in een beperkt aantal terraria wordt er wel “gejaagd” trouwens besef ik nu: in een bepaald slangenverblijf worden n.l. sprinkhanen gezet als prooi voor desbetreffende slang, ik heb er de foto net bij gezet.

artis2

Ik zou hem wel eens willen zien als hij zo ging hangen:

artis4

Waterschildpad:

artis6

Veel slang:

artis7

Prooidier voor een slang:

artis50

Voor een onechte Gaviaal zag hij er toch redelijk realistisch uit:

artis8

De nieuwe leeuw die de gestorven oude moet gaan vervangen:

artis9

 

artis10

 

artis12

 

artis13

 

artis14

 

artis15

 

artis16

 

artis17

 

artis18

 

artis19

 

artis20

 

artis22

 

artis23

 

artis24

 

artis25

 

artis26

De moeder:

artis28

De vader:

artis27

Moeder en kind spelen:

artis29

Idem:

artis30

Uitgespeeld:

artis32

Geplaatst in photography | Getagged , , , | Een reactie plaatsen

SCHADUWTIJD

 

sss1Ik had nog wat schaduwfoto’s liggen die ik een weekje geleden gemaakt heb, en gisteren was het ook weer raak, dus die heb ik gecombineerd.

Binnen zitten is niks voor mij, maar het heeft ook zijn voordelen: al kan ik er even niet opkomen welke.

O ja, als de fysieke malheur niet ondraaglijk is heb je meer tijd voor de fotografie, en dat was gisteren enigszins het geval. En toevallig scheen de zon.

En nu schijnt hij ook dus ik heb deze post aangevuld met foto’s van net.

groet

rené

sss2

 

sss3

Zelfs voor hem is het nu te koud om in zijn zwembroek door de stad te fietsen:

sss4

 

sss6

Volgens mij ziet het jongetje de schaduw ook bewust:

sss7b

 

sss8b

 

sss9

Wat lopen die mensen scheef:

sss12

Hij houd de zaak wel in de gaten hoor:

sss11

Vroege zondagochtend: dagje Amsterdam:

sss13

Wachtend op zijn loopmaatje:

sss14

Straat-ontbijt: moet uit de HEMA of de AH komen:

sss15

Ook al straat-ontbijt:

sss16

Sportief op de zondagochtend:

sss17

 

Geplaatst in photography | Getagged , , , , | 3 Reacties