SCHADUWTIJD

 

sc1Eergisteren was ik niet weg te slaan van mijn fotoraam: schitterende schaduwen.

Vooral die van het terras beneden leverden een prachtig schimmenspel op, en als ik de foto’s een kwart slag draaide werd dat vervreemdende effect nog eens vergroot. Want vervreemdend is het zoals ik er naar kijk: dat komt omdat ik vaak de schaduwen als voornaamste focus-punt neem, en dan lijkt er wel een parallelle wereld te bestaan.

Eigenlijk zijn die schaduwen een mooi voorbeeld voor zoals de advaita de wereld beschouwt: de “werkelijkheid” zoals wij die zien is er wel en is er tegelijk niet. Een tijdelijke vormgeving namelijk van de oerkracht, de “force”, god, de liefde, de leegte, het licht of hoe je het ook noemen wilt. Het wezen der dingen zit er áchter en is onkenbaar. En wij proberen het te grijpen maar blijven dan aan de vorm haken omdat we de de leegte of de overgave daaraan niet aankunnen, of aandurven.

Groetjes

rené

sc2

 

sc5

Ghost Delivery:

sc4

De mooiste, denk ik:

sc6

 

sc7

Iemand haalt een stoel weg om aan een ander tafeltje te kunnen zitten………..

sc8

………..en daar was deze meneer een tijdje later weer blij mee:

sc20

 

sc19

 

sc9

 

sc10

 

sc11

 

sc12

 

sc15

 

sc14

…….how fragile we are…..:

sc17

 

sc16

 

sc18

 


Precies één jaar geleden...

Dit bericht is geplaatst in photography met de tags , , , , . Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *