VAN NAT NAAR DROOG NAAR ZON

 

nat1Na een weekje tuin was ik de laatste dagen veel thuis, en dat betekent doorgaans veel uit-mijn-raam-foto’s. Ook nu was dat het geval, met name gisteren toen de zon weer begon te schijnen was ik niet van mijn raam weg te slaan. De focus lag op schaduwen.

Gisteren trouwens in een café op de Nieuwmarkt Real Madrid-Ajax gezien. Deed me denken aan de tijd dat Ajax Europacup I won, ik geloof dat dat 1973 was. Ik woonde toen in Utrecht maar heb het in Amsterdam gevierd, ‘s-morgens gingen we met de trein terug, straalbezopen natuurlijk. En dan herinner je je van die triviale dingen: ik heb even in een bagagerek boven de zitplaatsen gelegen, en er was iemand die geen kaartje had en 7,5 gulden moest betalen en daar heel laconiek over deed, terwijl dat toen althans voor mij een behoorlijk bedrag was. Je had een beurs van 270 gulden waar je de huur, je eten, je drank, ja alles van moest betalen. En ik vond een leuk handgreepje voor een laadje: een soort boogje met een slingerend staafje er onder. Tja.

Enfin, soms komen dingen ineens naar boven buiten je wil om, kennelijk toch ergens opgeslagen. Misschien weet je wel alles in je onderbewuste. Eigenlijk ben ik daar gewoon van overtuigd, ook waar het heel andere dingen betreft. Ik lees momenteel een boek dat ik van een medetuinder heb gekregen: “Wintervlinder” van Gerben Hellinga, met als ondertitel “Een leven als mysticus”. Hij is een kenner en goede uitlegger van de I Tjing, een orakelboek. Van de ene kant zou ik me daar ook in willen verdiepen, van de andere kant denk ik altijd: het leven zelf is de les, en als je niet teveel met je ego-wil door dat leven struint en goed kijkt en luistert dan heb je verder niks nodig. De wetenschap van de I Tjing zit gewoon in jezelf.

En met voorspellingen uit dat boek, b.v. of je op een reis een ongeluk krijgt of niet, wat een paar keer door hem aan mensen is gezegd naar aanleiding van een vraag van hen via hem aan de I Tjing, denk ik: een ongeluk hoort ook bij je leerproces. Zo brak iemand inderdaad zoals voorspeld  een been op een vakantie die niet gecanceld kon worden terwijl voor dat ongeluk  gewaarschuwd was: so what, denk ik dan. Ik heb zelf een overval meegemaakt in Peru, en achteraf altijd het idee gehad dat dat zo moest zijn, zelfs een karmische vereffening.

groetjes

rené

nat2

 

nat3

 

nat4

 

nat5

 

nat6

 

nat7

 

nat9

 

nat10

 

nat11

 

nat12

 

nat13

 

nat14

 

nat15

 

nat16

 

nat18

 

nat21

 

nat22

 

nat25

 

nat26

 

nat27

 

nat28

 

nat29

 

nat30

 

nat31

 

nat32

 

nat35

 


Precies één jaar geleden...

Dit bericht is geplaatst in photography met de tags , , , , , . Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *