DE OUDERDOM KOMT MET GEBREKEN

 

oud1Zondagochtend keek ik in één beweging naar mijn gordijnen vanuit mijn bed, maar hoewel ik daarna mijn hoofd niet meer bewoog zag ik het beeld zich een keer of tien herhalen. Ik was misselijk en toen ik uit mijn bed stapte moest ik mij vasthouden om niet om te vallen. Mijn eerste gedachte was: ik heb een tia.

Jan gevraagd of hij even langs wilde komen, en na de dokterspost gebeld te hebben daarnaar toe met de metro. Ik voelde me beroerd. Paar testjes gedaan en de dokter zei dat ik naar OLVG-west moest aan het andere eind van de stad omdat daar mijn hoofd in een scan kon. Jan zei dat hij me wel zou brengen met zijn auto, of dat we met een taxi konden, maar daar was geen sprake van: moest met de ambulance. Pfffff, tweede keer in drie jaar tijd dat ik in een ambulance lag, voor Jan de eerste keer, naast de chauffeur.

Daar opgewacht door tien (10!!!) personen en in de scan. Om een lang verhaal kort te maken: waarschijnlijk/zeker geen tia of cva maar een evenwichtsprobleem dat zich vanzelf op zou lossen binnen een paar dagen. En dat is zo: vandaag gaat het al een stuk beter: niet meer misselijk en niet zo omvallerig meer.

Maar dit is al het derde akkefietje deze winter, na mijn bronchitis en mijn oog-operatie. Moest wel slikken, vroeger had ik nooit wat.

Ik dacht eerst dat mijn weekje Kaapverdië niet door zou kunnen gaan, maar ik ga wel, hou me nog twee dagen heel kalm. Ben verbaasd dat ik alweer een blogje kan maken.

De foto’s zijn van troep die uit de gracht is gevist met een magneet. Twee jongens deden dat twee weken geleden en de rotzooi ligt er nog steeds. Ik zag er zelfs een mes bij. Maar de roestige ouwe meuk vond ik wel een treffende illustratie bij dit verhaal.

groetjes

rené

oud2

 

 

oud3

 

oud4

 

Dit bericht is geplaatst in photography met de tags , , , . Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *