NATURE BOY

 

bo1In Foam zijn momenteel twee filmpjes te zien met manipulaties van de natuur. En daar heb ik af en toe een fotootje van geschoten met 12800 ISO.

DE EERSTE FILM vond ik om diverse redenen het interessantst:

Op de eerste plaats om het lied NATURE BOY dat daarin gezongen werd door de Iraanse operazanger Shahram Yazdani: dat lied heb ik voor het eerst horen zingen in augustus 2014, tijdens een zangworkshop in Spanje, door Carla Stoop en ik was daar toen hevig door ontroerd. Ze heeft vorig jaar een CD gemaakt met dat nummer er op, en al vind ik de begeleiding te jazzy en krijg ik er niet het gevoel bij van toen, vind ik het toch nog steeds prachtig gezongen. En toeval toeval: een dag voordat ik naar FOAM ging had ik haar aan de lijn, en dat gebeurt bijna nooit. Onderaan dit blog is het te horen.

Yazdani heeft er een andere tekst op gemaakt. Geparafraseerd uit de begeleidende tekst: hierin spreekt een wijze boom tot een dwalende jongen bij wijze van oosterse tegenreactie op de vaak imperialistische relatie tot de natuur in de westerse cultuur. (Ik moest meteen aan die walvis denken met 6 kilo plastic in zijn maag die daardoor in de Indonesische wateren was gestorven, bericht van vorige week, plus het platbranden van het tropische woud aldaar).

Op de tweede plaats door de achtergrond-locatie: het oerbos in Polen dat ze wilden kappen, het laatste oerbos in Europa: het woud van Biatowieza, bijna 12000 jaar oud.

En op de derde plaats hoe de makers de sfeer van het oerbos hebben weten te versterken door technische manipulaties. Het is echt een sprookjesbos geworden. Zo kwam het althans bij mij over, maar de makers hebben er andere bedoelingen mee gehad: geparafraseerd: het woud wordt hier getoond als een constructie van menselijk verlangen, een fata morgana dat bij iedere toenadering verder uiteenvalt in een holle werkelijkheid en die alleen valt op te vullen met de eigen verbeelding. Automatisch gebruik makend van mijn verbeeldingskracht had ik niet in de gaten dat ik die nodig had, kennelijk.

De zanger is er later in gemonteerd en dat laten ze met opzet ook zien. Het “filmen” van het woud ging via foto’s, heel apart. Uit een begeleidende tekst: “Via een techniek genaamd photogrammetry kon het duo (=de makers Persijn Broersen en Margit Lukács RL) driedimensionale omgevingen en elementen in het bos kopiëren door ze van alle mogelijke hoeken te fotograferen. De computer interpreteert alle foto’s en construeert de tweedimensionale documentatie terug naar een driedimensionale constructie”.

DE TWEEDE FILM is eigenlijk een beetje “over the top” wat betreft manipulaties, niet echt mooi behalve de basisbeelden die prachtig zijn: ik dacht dat lijkt wel wat op het landschap van The Lord Of The Rings. En dat bleek te kloppen, want de beelden waren gemaakt in Nieuw Zeeland. Broersen en Lukács gebruiken hier de beelden uit de films Lord of the Rings en Avatar zodanig dat het platte beelden worden waardoor de illusie van het Paradijselijke doorbroken wordt. Maar waarom zou je dat doen denk ik dan, je weet tóch wel dat het illusie is: het appelleert aan een soort romantisch gevoel waar volgens mij niks mis mee is, ALS je maar bedenkt dat het illusie is. Het hele leven is in mijn optiek immers illusie, dus veel maakt het niet uit; misschien helpt het zelfs wel dat te beseffen als het er zo duimendik bovenop ligt.

Let op de stronk:

bo3

Links dezelfde stronk met de zanger Yazdani:

bo4

Er was in een derde ruimte een sculptuur geplaatst van die stronk uit het bos en daarop werden beelden geprojecteerd zodat die steeds een ander aanzien kreeg:

bo5

En als ik me niet vergis is die bijgewerkte stronk uit Polen gemonteerd in beelden uit Nieuw Zeeland van DE TWEEDE FILM:

bo7b

Idem:

bo8

Ja en toen kon ik het echt niet laten om de Zuiderkerk er bij te monteren:

bo12

Dit lijkt wel Mount Doom:

bo9

De illusie doorbroken door die tweedimensionale beelden:

bo10

NATURE BOY gezongen door Carla Stoop, nummer 6 op haar CD:

 

En HIER door haar gezongen op een pleintje in Besalou in Spanje tijdens de zangweek in 2014. Ik wilde het eerst niet plaatsen omdat op een gegeven ogenblik een aantal mensen er op ging dansen, waaronder ik, en ik mezelf voor het eerst dat zag doen en meteen dacht: kan het een beetje minder. Maar goed, ik ben tegenwoordig de schaamte bijna voorbij dus ik plaats het toch maar, het is ook wel een leuk sfeerbeeld van die zangworkshop. Ik zong zelf toen Summertime o.a., dat laat ik nog wel eens een keertje zien:

 


Precies één jaar geleden...

Dit bericht is geplaatst in photography met de tags , , , , , . Bookmark de permalink.

2 reacties op NATURE BOY

  1. Carla Stoop schreef:

    Zó leuk en ik ben vereerd, René, dat je mij genoemd hebt in je blog!
    Ik heb ook nog altijd héle mooie herinneringen aan die Spanjeweek én aan de bewuste les, waarin ik ‘Nature Boy’ zong onder begeleiding van Elly Machtel. Én aan jouw intense reactie daar op. Maar het was natuurlijk ook ‘de derde dag’ en dan komen de emoties altijd los op ‘De Berg’, zoals Elly altijd zegt. 😊 En dat optreden in Besalu, óók een onvergetelijke ervaring voor mij! Dánkjewel!! Ik blijf genieten van al die práchtige en artistieke foto’s die je altijd maakt en zo blijft alles in evenwicht! 🥰😘

  2. Carla Stoop schreef:

    Oh, en toeval bestaat niet, hè? Heeft gewoon zo moeten zijn, dat ik je de dag er voor opbelde…. 😊

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *