BIJZONDERE BEZOEKER IN DE TUIN

 

tt1Ik wist wat niet wat ik zag, een kolibri-vlinder, gisteren in mijn tuin. Twee keer kwam hij langs, de eerste keer nog geen vijf seconden en de tweede keer ietsjes langer. Maar op een ongunstige plaats om te fotograferen en bovendien was hij razendsnel. Maar deze is toch aardig gelukt nog.

Over het algemeen dit jaar weinig insecten. Ik zie dat ook aan de voorraadkasten van de spinnen, die zijn meestal bijna leeg. Ik zie vaak maar één ingemaakt insect, meer is het meestal niet. Dat betekent dat veel spinnen het zwaar krijgen in de winter, denk ik. En dat de kikkers daar ook last van hebben trouwens.

Maar zoals altijd valt er toch genoeg te fotograferen in mijn tuin, al is het niet altijd spectaculair, het is wel allemaal de moeite waard vind ik. Foto’s allemaal van gisteren.

Maar dat fotograferen is toch niet het hoofdbestanddeel van mijn verblijf in de tuin, dat is toch het er gewoon ZIJN. Een paar dagen geleden haalde ik Adyashanti aan die het er over had dat je door een boom als boom te benoemen de boom niet meer ziet. Hetzelfde heb ik opeens met mensen. Niet dat ik iemand niet bij de naam noem, maar ik voel opeens heel sterk wat het met je doet als je een aspect van iemand afkeurt. Dan kun je nooit meer de hele persoon zien in zijn wezen, hoe hij echt is in zijn totaliteit: het afgekeurde aspect is een soort buitenste schil waar je dan niet meer doorheen komt. Ik wist altijd wel dat je niet moest oordelen, maar opeens is dat in volle duidelijkheid doorgedrongen, al kan ik het misschien hier niet goed onder woorden brengen.

Voortschrijdend inzicht.

groetjes

rené

Ingepakte bij of wesp. Ik heb nog eens eens gedicht gemaakt daarover, ga het even zoeken: HIER staat dat:

tt2

Hars van de wilde kers:

tt3

Nog niet alle appels heb ik geplukt:

tt4

Schildpadbloem:

tt5

Stippeltjesmot als proviand:

tt6

Vergrootglasdruppels:

tt7

Deze wolfsmelk kwam spontaan in een houtwal op: ben ik heel blij mee, het werkt écht, al die zakken aarde die ik op die takkenwallen heb gegooid:

tt9

Nog steeds een paar vlinders in de tuin:

tt10

Dit insect had ik wel in levende lijve willen zien:

tt11

 

tt12

Knop van een rododendron, volgend jaar de bloem:

tt13

 

tt14

De schrik van de tuinder, en van de buren, wordt hij wel genoemd: Japanse bruidsluier, oftewel Japanse knoop. Ze doen er panisch over maar ze zijn prima in de hand te houden. Het is wel zo dat als je er niks aan doet hij de hele tuin overneemt. Maar ik heb hem al 20 jaar en geen centje pijn, trek hem er gewoon uit waar ik hem niet wil hebben:

tt15

 

tt20

De eerste keer dat de kolibri-vlinder langs kwam. Ik had mijn camera met macrolens in de hand, dat was wel jammer:

tt16

 

tt18

 

tt19

 

Dit bericht is geplaatst in photography met de tags , , , . Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *