LICHAMEN BESCHILDEREN: EEN KUNSTVORM

 

bp1Al een aantal jaren achtereen organiseert Joram Baruch een body-paint-dag in Amsterdam. Vorig jaar was dat op het Museumplein, daar heb ik een blogje over gemaakt toen zie HIER, en dit jaar op de NDSM-werf. Overdekt dit keer.

HIER  het verslag gemaakt op AT5. En HIER het stuk in het Parool er over.

Eergisteren brak Joram een been, en op de dag van dit gebeuren moest hij onder het mes. Het body-painten ging gewoon door, maar het gekke is dat ik hem toch op de een of andere manier miste terwijl ik hem amper ken: hij is er toch de ziel van. Dat neemt niet weg dat het een leuke happening was waar ik erg van genoten heb.

Ik heb wat met bloot, zo fotografeer ik al jaren met veel plezier de gayparade, en de blootste boten het liefste. Ik maak, vanwege mijn geaardheid waarschijnlijk, iets makkelijker contact met mannen dan met vrouwen en dat was hier ook zo. Doordat het in een hal van de NDSM-werf gehouden werd was het allemaal wat intiemer dan op het Museumplein en had je daardoor wat langduriger contact. Zo heb ik twee mannen echt uitgebreid kunnen fotograferen, er werd zelfs voor mij geposeerd.

De foto’s zijn wel wat gekuist: ik heb de mannelijke geslachtsdelen vanaf iets voorbij de basis gecropt. Niet omdat de heren dat wilden, ik heb ze mijn web-adres gegeven en ze krijgen zelf de ongekuiste versie, maar ik geloof dat je op wordpress geen bloot mag laten zien, al weet ik dat niet zeker. Op facebook zeker niet, daar mogen ze alleen je meest intieme gewoontes doorverkopen aan de hoogste bieder maar je mag er zelf geen dames-tepeltje laten zien. Maar ja, van die Amerikanen snap ik tegenwoordig helemaal niks meer, dus ik sta nergens meer van te kijken.

groetjes

rené

bp2

 

bp3

 

bp4

 

bp5

Ik zei dat hij een Mondriaan geworden was. Waarop hij zei: beter, want levend:

bp6

De modellen fotografeerden ook elkaar:

bp7

 

bp8

Hij heeft eigenlijk een “lelijk” lichaam naar de mode-maatstaven, maar door het bodypainten ga je zijn lichaam waarderen als niet meer mooi of lelijk maar “eigen”. Dat had ik trouwens bij meer mensen: je gaat anders naar lichamen kijken:

bp9

Veel fotografen lagen in allerlei standjes te fotograferen, dat had ook wel iets:

bp10

Nog een onbeschreven vel, hierna foto’s van zijn lichaam als kunstvorm. Hij moest trouwens een hele tijd wachten want er was geen kunstenaar beschikbaar, maar toen kreeg hij ook een van de besten vond ik:

bp11

Beetje Maori/Indiaans:

bp12

Een van de mooiste schilderingen vond ik:

bp13

Het model was een erg grappige Engelsman uit Bath (?):

bp14

 

bp14b

 

bp15

 

bp16b

 

bp17

 

bp17b

 

bp18

 

bp19b

 

bp20

 

bp21

 

bp22

 

Dit bericht is geplaatst in photography met de tags , , . Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *