MET MANOEUVRE NAAR MÜNCHEN: TAKE OFF

 

m1Vijf dagen met mijn koor naar München geweest, woensdag-ochtend vroeg vertrokken en zondagmiddag weer terug. Gevlogen met Lufthansa, na een uurtje ben je er. Maar ja, dat is dan alleen het vliegen want samen met de bagage-afgifte, intensieve lichaamscontrole en de ruime marge vóór het boarden ben je toch wel een halve dag onderweg. Met dat laatste was ik heel blij, want ik vlieg niet zo vaak dus op Schiphol begon het picturale feestje al dat het zou worden: ik heb iets van 1100 foto’s gemaakt, na een snelle weggooi-actie bleek ik er gisterenavond nog ruim 900 op mijn computer te moeten zetten.

Dus voorlopig heb ik wat te doen, ik hoop niet dat het elke dag strandweer wordt, en daar ziet het niet naar uit, zodat ik lekker de foto’s kan bekijken en verwerken.

Het was een zeer intensieve ervaring moet ik zeggen. Zowel de optredens als het groepsgebeuren als het ervaren van de stad. Ik ben geen groepsmens, dit was de eerste keer sinds ik weet niet hoe lang dat ik iets met een groep doe, dus dat was een interessant sociaal experiment. Ik zit nog maar een half jaartje bij het koor waarvan de meesten elkaar al jaren en jaren kennen. Met sommige individuele leden heb ik goed contact, maar bij het het groepsgebeuren, of beter gezegd het groepjes-gebeuren, voel ik me af en toe een outsider. Maar omdat ik nogal geen blad voor de mond neem heb ik het daar met de individuele leden waar ik mee sprak over gehad en bleek tot mijn verrassing dat iedereen dezelfde ervaring had. Sommigen voelden zich er pas na een jaar echt bij horen en eentje zelfs pas na drie jaar. Dat stelde me erg gerust.

Mijn onhandigheid in dat groepsgebeuren was er wel de oorzaak van dat ik in de vele vrije uren kon doen wat ik het allerliefste doe: in mijn eentje door een stad dwalen, en kijken en kijken en kijken en genieten van wat ik zie, en natuurlijk: fotograferen. Dat laatste is toch wel helemaal mijn manier van intensief beleven. Af en toe denk ik echt: hoe kan je toch zonder fotograferen, of zonder fotografisch oog, een omgeving ervaren. Maar ja, iedereen is anders en heeft wat dat betreft zijn eigen ingangen om de dingen te beleven, dus het is geen waarde-oordeel.

Enfin, hier een eerste lading, alleen nog maar Schiphol, het uitzicht uit het vliegtuig tot de aankomst bij het Holiday Inn hotel. Daar werd een voorbijgangster gevraagd of ze de groepsfoto wilde maken, dat is de laatste. Alle aanwezig koorleden en aanhang staan er op.

groetjes

rené

Op elke luchthaven zie je de meest vreemde gedrochten:

m2

 

m3

 

m4

 

m5

Het vliegveld van München was een oase van rust vergeleken bij Schiphol:

m6

 

m7

 

m8

Door de opening in de grote letter e van tea:

m9

 

m11

 

m12

 

m13a

 

m14

 

m15

De gebruikelijke uitleg van de noodprocedure bij calamiteiten was deze keer een hilarische cabaret-voorstelling. Dit schatje, ook nog eens Persig geheten, was er zich uitermate van bewust dat hij de voorstelling voor 40 nichten gaf. Rara. En de vrouwelijke purser die de uitleg via de microfoon deed, mimisch gevolgd dus door o.a. deze beauty, was zich daar ook van bewust en kon haar lachen nauwelijks onderdrukken. Toen hij na de performance wegliep wapperde hij zich met zijn handen koelte toe, iedereen lag in een deuk:

m16

 

m17

 

m18

Er wordt weer een enorm gebouw bij gezet, Schiphol groeit maar door:

m19

 

m20

 

m21

 

m22

 

m23

 

m25

Het IJ. Schuin boven het C.S en op eenderde van onderen het nieuwe gebouw aan de Houthaven met het duurste appartement van Nederland: een hele etage, kost miljoenen:

m26

Dit gebouw dus, ben even de naam kwijt:

m27

De Adam-toren, de oude Shelltoren, waar ik een abonnement op heb, nu eens van boven gezien, met Eye er naast:

m28

 

m29

 

m30

 

m31

De aankomst in München, met de briljante reisleider, tevens koorlid, met tulp, die alles heeft geregeld. Hij krijgt echt alles voor elkaar, is joods en had dus ook geregeld dat tijdens ons verblijf Israël het songfestival zou winnen:

m32

 

m33

 

m34

Dit meisje nam dus de foto hierna:

m37

 

m36

 


Precies één jaar geleden...

Dit bericht is geplaatst in photography met de tags , , . Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *