DE TIENDUIZEND DINGEN

 

z1aDit weekend met fotomaatje Jan naar Zandvoort geweest. Hij had geheel tegen de gewoonte in géén camera bij zich deze keer, wat voor fotomaatjes natuurlijk exceptioneel is. De reden daarvoor was dat hij net terug is van een treinreis van Leningrad naar Beijing, met de Trans-Siberië Express, en het gevoel had dat hij wel even genoeg foto’s had gemaakt. Dat heb je natuurlijk nooit als fotomaatje, maar ik kon het toch wel enigszins begrijpen.

Hij vertelde natuurlijk veel over die reis en met name over hoe Rusland hem was meegevallen en dat hij eigenlijk met China weinig affiniteit had. Behalve dat het regiem zijn bewoners de toegang tot allerlei internet-faciliteiten ontzegt, zo kon hijzelf b.v. in China niet op zijn eigen site van Flickr komen, en ze nu een puntensysteem voor goed gedrag gaan invoeren waarbij allerlei andere faciliteiten ontzegd gaan worden als je niet genoeg punten hebt, zijn ze ook alleen maar bezig met geld verdienen.

Dat laatste ontlokte mij de opmerking dat dat toch eigenlijk wel een vreemde ontwikkeling is voor een land waar de Tao Te Tjing (hoe schrijf je dat) van Lao Tse vandaan komt en b.v. Rijdend Op Een Wolk van Chwang Tse. Wijsheid die de intrinsieke nietigheid van de Tienduizend Dingen benoemt, metafoor voor het gebeuren hier op de wereld en het (on)belang daarvan in het licht van wat daar nou eenmaal áchter zit.

Enfin, ik kom wel thuis met heel wat foto’s, met name erg mooie van de laatste keer op de terugweg nog op het strand, ik zet de foto’s op mijn computer en delete de sd-kaart.

Wat blijkt: de mooiste allerlaatste foto’s zijn weg. En hoe komt dat: de telling op de sd-kaart was weer de tienduizend gepasseerd, en dan zet hij de foto’s vanaf de nieuwe nummer 1 in een andere map, en dat was me voor de zoveelste keer ontgaan.

Voor mij een zeer toevallige (toeval bestaat niet) maar niet mis te verstane les: hoewel ik precies weet welke foto’s ik maakte en hoe mooi juist DIE foto’s waren die ik kwijt ben geraakt: ze horen bij de tienduizend dingen, dus niet “belangrijk”. Vanuit dit besef ben ik dus snel gestopt met vloeken en tieren, mijn haar uittrekken en schelden dat ik een stom rund ben, heb ik niet mijn camera in de hoek gesmeten en het idee verworpen dat ik voor niks de laatste strandwandeling terug naar de trein heb gemaakt. Dat laatste was het gemakkelijkst: ik moest toch dat stuk lopen want ik moest zo toch naar het station om in Amsterdam te geraken.

Groetjes

rené

z2a

 

z3a

 

z4a

 

z5

 

z6a

 

z7a

 

z9a

Ik wist niet of ik eerst deze foto en dan de volgende zou laten zien of andersom, heb voor het eerste gekozen:

z10a

 

z11a

De fotoclub. De opdracht was duidelijk: vind een zeemeermin en fotografeer die:

z12a

Ik geloof dat 60% van de huwelijken strandt, misschien dat ze daarom naar het strand zijn gegaan, dan heb je dat vast gehad:

z13a

Hoeveel van deze stelletjes zijn ondertussen alweer uit elkaar?:

z14a

 

Dit bericht is geplaatst in photography met de tags , . Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *