NA 57 JAAR: CAVI DI LAVAGNA

 

cavi4Een jochie van 10 was ik op onze eerst grote buitenlandse reis in 1960. Op de foto sta ik met mijn arm over het autoportier, mijn zusje staat er bijna onzichtbaar achter, rechts is mijn moeder en links een zoon van de familie Sellmeier die in Italië een huisje had (gehuurd?) waar wij 3 weken met hen mochten verblijven.

Op mijn rondreis van een paar weken geleden opperde fotomaatje Jan dat het leuk zou zijn als we dat huisje zouden vinden, maar dat leek me onmogelijk na meer dan een halve eeuw. Het had wél gestaan aan de wég die we volgden langs de Italiaanse bloemenriviera, de Via Aurelia. Toen ik het bord Lavagna zag dacht ik dat we die plek al voorbij waren want op de kaart stond eerst Cavi en dan Lavagna als twee plaatsjes, en het was in Cavi. Maar vlak daarna zag ik het onmogelijke: ik herkende het onmiddellijk. Meteen natuurlijk uitgestapt en foto’s gemaakt en die aan mijn zus gestuurd met de vraag: waar is dit?

Ik hield toen een soort dagboek bij voor het eerst: vreselijk slecht geschreven, echt een “en toen…. en toen…” tekst. Dat heb ik net opgezocht en wat foto’s gefotografeerd, die zet ik hier bij, en natuurlijk de foto’s die Jan daar van mij nam. Toen we Cavi di Lavagna naderden kwam opeens, na 57 jaar dus !!, de naam van de strandtent oppoppen waar we toen altijd kwamen: Bagni Stella. Die bleek er nog steeds te zijn, onder dezelfde naam, al zag hij er nu wel anders uit natuurlijk.

En dan nog een anecdote: meisjes die er ook logeerden moesten vreselijk besmuikt giebelen om het liedje Milord gezongen door Corrie Brokken. Ik vroeg mijn vader waarom, en die kreeg toen het idee dat ik aan sexuele voorlichting toe was. We gingen wandelen en hij heeft me toen het een en ander uitgelegd: ik vond het vreselijk vies.

groet

René

Een ansichtkaart uit mijn dagboek: het is het lage huisje bijna in het midden net boven die drie groene objecten:

cavi2

Dit haalde ik van google earth: het is het huisje in het midden net naast het oranje bestek van Bagni Stella. Inmddels is er dus wel wat bijgebouwd:

cavi6

Voor het huisje, foto van Jan:

cavi1

Bagni Stella TOEN:

cavi3

Bagni Stella NU, van google Earth. Iets meer parasols:

cavi5

 

cavi7

En voor de liefhebber (ik denk dat mijn zus Ellen dit wel leuk vindt): uit het dagboek:

“We kwamen bij de Duitse grens om 4 uur (om 2.30 u. vertrokken uit Eindhoven). De doeaniers kwamen naar buiten. We moesten onze passen en de groene kaart laten zien, en toen mochten we doorrijden”……….(inderdaad, nog echte grenzen)

“Om 12 uur waren we in      . Daar zijn we uitgestapt om ’n paar boterhammen te eten, en wat te drinken. Dat was voor een mooi en oud huis. Daar liepen twee trappen naar de deur. Rechts en Links………”.( Zie eerste foto. Dat had je niet in Eindhoven. En ergens in een restaurant lunchen was er toen ook niet bij)

“Een uur later waren we in Como. Daar moest papa geld omruilen in Italiaans geld.” (ver voor de Euro)

Pisa: …”Toen we daar aankwamen en het torentje zagen was dat zo’n leuk gezicht. Die scheve toren en de rechte huizen. We hebben de toren ook beklommen. Dat was leuk want soms liep je zo/ en dan weer \ zo.”  (volgens mij mag je er tegenwoordig niet meer op)

“……Ook het kerkje waar wij zondags naar toe gingen. Dat was een heel mooi kerkje. Van dat kerkplein kon je mooi over de zee uitkijken.” (Vanaf mijn 18de niet meer naar RK-kerken geweest, althans niet meer als gelovige)

“Na Bazel nam mama het sturen over. Ineens hoorden we een felle klap. Mama remde en we gingen aan de kant van de weg staan. Wij hadden het niet zien gebeuren maar mama wel. Twee auto’s gingen passeren. Een aan de linker- en een aan de rechterkant van de weg. Zo schaafde ze elkaar. Zo ontstond dus ook die werkelijk hárde klap. Gelukkig kwamen er geen persoonlijke ongelukken in voor.”     (mijn vader vooral was erg vooruitstrevend: op de eerste plaats al dat we in 1960 met een auto naar Italië gingen, dat deed toen bijna niemand, wij hadden ook een van de eerste auto’s in de straat. Maar ook: hij heeft echt mijn moeder overgehaald haar rijbewijs te halen, de derde keer slaagde ze)

En tenslotte:

“In Duitsland waar de bergen heuvels werden, ontmoeten we twee jongens in een open Porche die we op de Gotthard ook gezien hadden.  ’t Werd nacht we waren nu al dicht bij de grens. Maar er stond een hek voor die weg die we in moesten. Met een Nederlander die ons riep reden we mee. Wij dus achter die wagen aan. Want hun moesten ook naar de grens. Die andere reed zo hard dat als hij door de groene lichten ging wij daar bij rood aankwamen. Maar er was geen agent te zien dus we sjeesden maar door. Tot de grens. Daar bedankte papa die man en we reden naar huis. Om 4 uur waren we thuis.  EINDE.”


Precies één jaar geleden...

Dit bericht is geplaatst in photography met de tags , . Bookmark de permalink.

2 reacties op NA 57 JAAR: CAVI DI LAVAGNA

  1. Lizzebiz schreef:

    Leuk Rene! Meeste weet ik niet meer. Maar er waren toen ook veel parasols en bedjes.
    Mensen spraken er wel schande van dat wij 4 weken op vakantie gingen. “Waar doen ze het van?” Haha!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *