EINDHOVEN: STRIJP

 

str1

In de 50 jaar dat ik er weg ben ging ik er afgelopen woensdag pas voor de vierde keer weer eens kijken: Strijp, de buurt waar ik opgroeide. En deze keer deed het me niet zoveel meer, ik kreeg tenminste niet het gevoel dat ik andere keren had, zoals b.v. de vreemde ervaring dat alle mensen die ik zag door de film van mijn jeugd liepen.

De Theresiakerk, waar ik ooit misdienaar was, lag er verlaten bij: niet meer in gebruik, zoals je aan het gras op het kerkpleintje kunt zien. Toen ik bij mijn oude school kwam, de Willibrordus-school, kwam er een vrouw op ons af toen ik daar foto’s maakte met de vraag wat we er fotografeerden. Er speelden kinderen op de speelplaats en ze was wantrouwig: dacht dat we misschien pedo’s waren. Echt afschuwelijk.

De Tobias Asserstraat waar ik op nummer 6 woonde zag er nog heel herkenbaar uit, al zag ik er nu allochtonen, dat was in mijn jeugd natuurlijk helemaal niet het geval. Ik heb nog een foto gemaakt van het huis waar Armand (Ben ik te min) woonde, aan het andere einde van de straat op nummer 51.

Ook een foto van het enige huis IN DE BUURT waar nog de oude deur in zat: daar heb ik ooit een gedicht over gemaakt dat ik er bij zal zetten.

groet

rené

De Theresiakerk vanaf het schoolplein:

str2

Over de man van deze kar heb ik ooit een blog gemaakt, als ik het kan vinden zet ik er de link bij. HIER is het te vinden:

str3

Gek genoeg heb ik totaal geen herinneringen aan het kerkhof (het derde dat ik woensdag fotografeerde), hoewel dat naast het gebouwtje was waar ik welp was:

str4

De kerk zoals ik hem nooit zag n.l. vanaf de plek waar vroeger een nonnenschool zat. Dat was de school van mijn zus en die was voor haar een hel. Die nonnen waren heksen:

str5

Het huis van Armand, voor een blogje bij Armands dood zie HIER:

str6

Ons huis:

str7

De Tobias Asserstraat. Ik heb er ooit toen ik er voor de eerste keer terug kwam een gedicht over gemaakt en daar een blogje over, zie HIER:

str8

Oorspronkelijke deur, de enige in de buurt:

str9

NIEUWE DEUREN, OUDE HUIZEN

De voordeuren van de huizen

in mijn vertrouwde straat

zijn allemaal vervangen

 

de nieuwe sluiten beter

naar men zeg, de oude

waren scheef gaan hangen

 

eenentachtig nieuwe deuren

zijn bij een fabriek besteld

men heeft de maten en de kleuren

keurig doorgebeld

 

ze sluiten dus, maar passen niet

ik zie de huizen treurig kijken

en proberen in hun stil verdriet

nog op zichzelf te lijken

 

str10

 


Precies één jaar geleden...

Dit bericht is geplaatst in photography met de tags . Bookmark de permalink.

2 reacties op EINDHOVEN: STRIJP

  1. robert schreef:

    Hoi René, ode aan een voordeur:
    Wat prachtig is de originele voordeur! Zo licht, zo elegant. Met dat ene raam dat open kan! [voor op winterse dagen om de melkboer, de bakker, de scharensliep, de groentenboer, de soepboer enz. die nog allemaal langs de deur kwamen te woord te kunnen staan zonder dat onnodig veel kostbare warmte vervloog?] En dan nog eens de terugkerende regelmaat in het witte stucwerk [?] van het er naast staande muurtje met het wc raampje in precies dezelfde maatvoering! [het kozijn daarvan was oorspronkelijk ook donker geschilderd geweest vermoed ik] Wat een esthetisch entree. Wie was de briljante architect? [zoeken we op..] En daar had jij dan weer oog voor.
    Dankjewel, Robert

  2. renelouman schreef:

    Gek is dat hè, ik ben er nu 50 jaar weg!!!!!!!!maar zat weer te kijken of ik nog een oorspronkelijke deur zag. En weeeer vond ik er een, in mijn straat was de allerlaatste, die midden in de straat, die ik de vorige keer nog zag, weg. Daar heb ik toen nog een gedicht over gemaakt, over de vrouw die daar woonde. Deze zag ik in een andere straat.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *