SPRITUALITEIT

 

spir

Meestal heb ik het daar hier niet over, maar ik dacht: kom, in deze barre tijden zet ik weer eens een post daarover, en vandaag kwam dat mooi uit.

Het schijnt zo te zijn dat bij zons- en maans-verduisteringen portalen van licht gemakkelijker ontstaan. Ik vind dat volkomen onlogisch, maar heb nu twee keer meegemaakt dat er zeker iets gebeurde bij verduisteringen, al weet ik niet of het zonder die verduisteringen niet even duidelijk was geweest.

Enfin, Ernst Drukker heeft vanuit Bali bij de zonsverduistering vorige week aldaar en nu tussen 12.45 en 13.15 u. tijdens de maansverduistering aldaar, licht doorgestraald als een soort medium. Bij die doorstraling bij de zonsverduistering voelde ik wel het een en ander, maar bij een sessie eerder die hij vanuit Bali deed was het veel spectaculairder bij mij, met beelden en al. En vanmiddag bij de maansverduistering was het prachtig.

Ik ben om 12.30 u. gaan zitten en voelde het meteen, totale rust, of je in een prachtige atmosfeer werd geplaatst, niet qua beelden maar qua gevoel. Dat duurde tot een paar minuten na 13.15 u, dus het begon kennelijk eerder maar hield wel op de tijd op die hij had doorgegeven. Niet dat ik op een klok kon kijken maar ik hoor de pingels van de Zuiderkerk.

Eigenlijk was het einde het mooist: niet alleen dat het op zijn sterkst was net voordat het eindigde, maar het einde was voor mij HEEL verhelderend en het bewijs dat het ECHT was: ik kan het niet anders omschrijven: heel liefdevol en voorzichtig werd de soort stolp  waarin ik zat, opgetrokken en bleef ik achter in een weliswaar mooie atmosfeer maar van een gewonere kwaliteit, een beetje wat je meemaakt als je goed mediteert.

Voor mensen die dit niet kennen is het misschien totaal van de pot gerukt, dat iemand in Bali dat hier voor elkaar krijgt, maar ik ken het ook van mijn Rozekruiserstijd. Ik was ooit ergens bij mede-Rozenkruisers op bezoek en de man van het echtpaar was ziek en moest om 12.00 u. klaar zitten om kracht te ontvangen vanuit het spirituele centrum van de Rozenkruisers. Ik had er verder niks mee te maken maar zei om 11. 55 u.: jongens we moeten niet meer praten, ze zijn al begonnen. Ik voelde het heel sterk.

Je moet er natuurlijk wel voor open staan en een verbinding gelegd hebben. In het geval van Ernst Drukker op Bali: die wist wie er klaar zaten want je moest van tevoren je naam opgeven middels een like op zijn facebookpagina, dat was voldoende.

groeten

René

 


Precies één jaar geleden...

Dit bericht is geplaatst in photography met de tags . Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *