IK BEN EEN FOPTO

 

Door de fopto kijk ik de wereld in.

Die ziet er nog hetzelfde uit.

Alleen degenen die mij zien kijken raar op.

Hij zag er toch heel anders uit?

Heeft hij iets verkeerds gegeten?

Of het licht gezien?

Hij is wel een stuk kleurrijker geworden.

Zijn ogen herken ik nog, al dacht ik dat hij blauw-grijze ogen had.

Toch blijft hij ook wel een beetje dezelfde die hij was.

Ik herken hem wel.

Dat komt waarschijnlijk omdat de ogen de spiegel zijn van de ziel.

En die ziel zal wel niet veranderd zijn.

Misschien zie je die nu pas écht.

groet

Renopto


Dit bericht is geplaatst in photography met de tags , . Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *