DE INNERLIJKE WEG UITERLIJK VERBEELD

Toen ik gisteren de Nikolaaskerk fotografeerde met volle maan kreeg ik een ingeving voor deze trucage daarmee. Ik vroeg daarom een Japanse meneer waar ik mee aan de praat was geraakt om met mijn kleine cameraatje, dat ik ook bij me had, een foto van mij te maken in een bepaalde pose: klimhouding tegen een lantaarnpaal. Hij maakte er twee die allebei gelukt bleken.

Ik vind het een soort uiterlijke verbeelding van de weg naar binnen, de weg naar het licht dat ieder mens in zich heeft maar dat door allerlei zaken, zoals vooral de identificatie met het ego, niet kan schijnen. De weg hoeft alleen maar vrij gemaakt te worden, bewustzijn van de trucs waar het ego zich van bedient is daarbij van levensbelang: dan weet je wat je NIET bent, daarna krijg je een vermoeden, een vaag besef, van wat je WEL bent.

Althans, zo denk ik er over.

groetjes

rené

 

Dit bericht is geplaatst in photography met de tags , , , . Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *