EXTREEM NAT

Twee dagen met mijn moeder doorgebracht in Son en Breugel. Eerst van 12.00 u. tot 20.30 u. in het ziekenhuis waar ze een onderzoek moest ondergaan omdat ze bijna niet meer kan praten, ze fluistert bijna zonder stemklank. Alleen maar een scan van een kwartiertje, maar daarvoor en daarna moest ze zes uur lang aanhet infuus omdat ze te weinig vocht had. Mijn zus was vorige week al met haar naar het ziekenhuis geweest en had, toen ze al bijna in de scan lag, gevraagd of haar bloed niet gecontroleerd moest worden, oude mensen drinken n.l. te weinig. O sorry, vergeten!!! Bleek haar bloed inderdaad niet goed, ze was uitgdroogd, konden ze weer naar huis!!

Toen ben ik maar blijven slapen, ze is n.l. totaal in de war, en op eerste kerstdag om 16.00 u. met haar naar mijn zus gegaan voor het kerstdiner. Dan wil je ondertussen wel even een uurtje alleen zijn, want duizend keer dezelfde antwoorden op dezelfde vragen vereist wel af en toe een break. Het is schrijnend dat ze niet meer weet dat ze de vorige dag in het ziekenhuis is geweest en dat beseft (wanneer ben jij nou gekomen, ben jij nou een zoon van mij, dat kan ik nou niet begrijpen, dat is toch achterlijk, ik lijk wel imbeciel etc.).

Ik ben ‘s-middags even naar het centrumpje gelopen waar een kerkhof is met een prachtig parkje waar de rivier de Dommel langs loopt. Daar was ik met haar ook al eens geweest, in september, en heb toen een foto gemaakt op een bankje (foto 2). DATZELFDE  BANKJE, op DEZELFDE PLAATS, heb ik nu weer gefotografeerd (foto 1), op de natste december-kerst ooit, geloof ik ergens gezien te hebben.

Nat en uitgedroogd, het ligt dicht bij elkaar nowadays. 

groeten

rené


Precies één jaar geleden...

Dit bericht is geplaatst in photography met de tags , , , , , , . Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *