LOMO-FOTOGRAFIE EN ALZHEIMER

De camera gaat zijn eigen gang.

Uit onvermogen, Lomo, Russische kwaliteit.

De hersenen ook.

Vandaag bij mijn ouders, zij en ik, verder niemand.

Telefonisch in de bus terug: wie was er nog meer bij vanmiddag?

Jij, pa en ik, en zus, maar er waren er toch meer?

Nee.

Zus was er ook niet bij.

Door vuile ramen naar buiten kijken.

De hersenen gaan hun eigen gang.

Vaag vager, zoeken zoeken, herhalen.

Vergeten, onscherp.

Alles nieuw: de dia’s in de digitale fotolijst, ook nieuw.

Zijn er al een half jaar.

Zijn dat onze dia’s???

Nooit gezien, daar heb je zeker veel werk aan gehad.

Ademloos kijken: dat ben ik!!!!!

Daar heb je zeker wel veel werk aan gehad?

Ja maanden.

Bedanken.

Dat hebben jullie al gedaan hoor!

Deze weet ik nog dat ik hem maakte, maar waar??

Die bomen vond ik zo mooi over het water hangen.

Foto’s met G-11 in de trein gemaakt vandaag, op de terugweg.

Ik heb de camera hún sfeer laten pakken.

Vanavond naar de Mexicaanse Hond geweest.

Bijna net zo absurdistisch.

Iets meer gelachen.

Groeten

René


Precies één jaar geleden...

Dit bericht is geplaatst in photography met de tags , , , , . Bookmark de permalink.

4 reacties op LOMO-FOTOGRAFIE EN ALZHEIMER

  1. Selma schreef:

    Iets begrijp ik wel van het onbegrijpbare van het verdwijnen van de geest.
    Van de week heb ik nog een demente vriend van 80 moeten “redden”.
    Hij had z’n jas gepakt en was vertrokken toen ik even in een andere kamer was om iets te zoeken. Heb zeker 20 minuten rondgereden in de stromende regen voor ik hem zag lopen, in het donker, verdwaald, doornat tot op het laatste draadje.
    “Waarom liep je nou weg!”
    “Nou, ik dacht, je wilt me niet meer kennen, ik hoor er niet meer bij, dus dan ga ik maar naar huis”…

  2. renelouman schreef:

    Selma: heftig. Ja dat soort dingen gaan gebeuren. Ik word soms opgebeld met verwijtende stem: kijken of we nog een zoon hebben , zo lang niks gehoord. En dan ben je de dag ervoor uren op bezoek geweest. Alles buiten proporties. Gelukkig kunnen we er af en toe ook nog steeds om lachen.

    Mijn buurman heeft een applicatie gemaakt: “precies een jaar geleden”, het blog dat ik toen zette. Toevallig oude foto’s van mijn ouders en mij in andere tijden.

  3. Blewbird schreef:

    Ja ouders. Bijzondere foto’s, maken de sfeer tastbaar.

  4. renelouman schreef:

    Blewbird: thnx, vind ze ook prachtig. Geen dure lenzen voor nodig, al heb ik er nu toch een gekocht. Trouwens, ik heb de foto’s natuurlijk wel bewerkt!!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *