ZELFPORTRET: PER ONGELUK

Met mijn compactcameraatje moet ik behoorlijk afstand tot huizen hebben wil ik ze er helemaal op krijgen. Dat is in de smalle straatjes van de Jordaan een beetje lastig. Een paar dagen terug wilde ik daar weer eens wat interessante huisjes fotograferen toen ik er doorheen wandelde.

Bij de koffieshop deed ik een ontdekking. Om zoveel mogelijk afstand te scheppen hield ik de camera zo dicht mogelijk tegen de pui van het tegenoverliggende huis. Dat kan heel goed met mijn cameraatje omdat er een uitklapschermpje aan zit. Omdat ik het pandje ook zoveel mogelijk van onderenaf wilde fotograferen hield ik het cameraatje tussen mijn benen en keek dus zo gekromd op mijn schermpje. EN DAAR VERSCHEEN PLOTSELING MIJN EIGEN HOOFD!!

De eerst foto die ik laat zien is de allereerste foto die ik zo dus nam, maar toen ben ik het gaan “perfectioneren” en daar zijn de tweede en de derde foto een bewijs van: die zijn veel beter.

Zo zie je dat je steeds nieuwe dingen kunt blijven ontdekken met foto’s maken.

groetjes

ren”e

PS: dat hoedje had ik een half uurtje daarvoor op het Waterlooplein gekocht. Zo’n dag was het dus.

Mijn gezicht etc. was teveel geflitst, iets wat ik vaker heb, dat is ook de reden dat ik bijna nooit flits. Maar omdat het toch een leuke foto is heb ik hem wat bewerkt, de kleuren van mijn gezicht kloppen niet, maar als je de foto los van de vorige ziet heeft hij toch ook zijn eigen kracht. In combinatie werkt het niet.


Precies één jaar geleden...

Dit bericht is geplaatst in Uit mijn raam -VKBlog met de tags , , , . Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *