GELUKKIG KUNNEN WE OOK NOG LACHEN

Hoe moeilijk ook, het hoort bij ons leven.

Om de ernst en de vicieuze cirkels te doorbreken doe ik soms wat onverwachte rare dingen.

Dat helpt, het relativeert.

De eerste foto is door mijn moeder van 85 genomen.

Over minder dan 2 maanden worden ze 86 en 91, mijn ouders.

Het gaat allemaal erg moeizaam, maar omdat we elkaar in onze uitingen en gevoelens herkennen en begrijpen, geeft elk bezoekje een heel positief gevoel, wederzijds.

Op de een of andere manier is het toch elke keer weer bizonder.

Dat kan ook bijna niet anders, want je kent niemand zo lang als je eigen ouders.

groetjes

rené


Precies één jaar geleden...

Dit bericht is geplaatst in Uit mijn raam -VKBlog met de tags , . Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *